Tuesday, 31 January 2017

சுமோிய தமிழன்/SumerianTamilan Evolution language,& Religion

SumerianTamilan / SumerianTamil

-Evolution language,& Evolution Religion

'தமிழர்கள் பற்றியும் பேசும் நாம் ஆனால்  ௨லகம்  அழித்து மறைக்கப்பட்ட தமிழா்களை மறந்த தமிழர்கள் '

காலத்தால் பல விடயங்கள்அழிக்கப்படலாம்-
ஆனால் நிதர்சனங்கள் எப்போதும் அழியாது

SumeruTamilan /Sumeru Tamil-Evolution language,& Evolution Religion.

சுமோிய தமிழன்//சுமோிய தமிழ்
தமிழா உன் பெருமை---

https://www.facebook.com/groups/1595987844031422/

Evolution language,& Evolution Religion.
History of Genuine Wisdom of Tamilar in the Sumerian Root

1-Sumerian is Tamil (In English) Part 1

2-Sumerian is Tamil (In TAMIL

)https://www.youtube.com/watch?v=o-PM1lb16lE

3-Sumerian is Cangkam Tamil
https://www.youtube.com/watch?v=sZ3_zCzupLM-

4-Sumerian:TAMIL of the First CaGkam
http://www.heritagewiki.org/index.php…

5-https://www.google.co.uk/search

6-From Mesopotamia to Eelam--

https://arulakam.wordpress.com/%E0%AE%9A%E0%AE%BF%E0%AE%A8…/
+++++++++++++++++++++++++++++++++++
7-ஆதி தமிழரின் வரலாறு - ஆசிரியர் சிவகணேசன்
=============================================
சைவமே தமிழர்களின் பாரம்பரிய சமயம்
தமிழர் உலகின் முதல் நாகரீகத்தைக் கொண்ட குடியினர் என்று பலராலும் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டிருந்தாலும் இன்றுவரை பகிரங்கமாக எவருமே இந்த உண்மையை வெளிப்படுத்திப் பிரகடனம் செய்யவில்லை.
உலகின் முதல் நாகரிக மாந்தரின் வழிவந்த தமிழர், தமக்கென சிறந்த நாகரிகத்தையும் பண்பாட்டையும் கொண்டிருந்தனர் என்றால் மிகையாகாது. அந்நாகரிகத்தின் வளர்ச்சியும் தொடர்ச்சியும் தமிழும் சைவமுமாகத் தொடர்ந்து எம்முடன் வந்துகொண்டிருக்கிறது. சுமேரிய நாகரிகத்திலிருந்து தோற்றம் பெற்ற எமது சைவசமயம் பல இடர்பாடுகளுள் சிக்குண்டு உருவமும் பெயரும் இழந்து நிற்கின்றது.
பிற்காலத்தில் ஆரியம் கொண்டுவந்த இந்துக் கலாச்சார மூடப் பரிணமிப்பு எம் மொழியையும் எம் தொன்மைமிக்க வாழ்வுச் சிறப்புக்களையும் வெகுவாகச் சிதைத்தே விட்டது. இப்பாதிப்பிலிருந்து விடுபட விரும்பினாலும் அறிவு சார்ந்த சைவ முன்னெடுப்புக்களுக்கு ஆதரவற்ற நிலையே தமிழர்களிடையே நிலவுவதால், நாம் எம்மை மீட்க முடியாதவர்களாக எதுவுமற்று இருக்கவேண்டிய கட்டாயத்துக்குத் தள்ளப்பட்டுள்ளோம். இந்நிலை மனிதநேயத்தைப் பாதிப்பதுடன் நின்றுவிடாது பொதுநல வளமுள்ள சமூகக் கட்டமைப்புக்கும் இடையூறாகவே இருந்துவருகின்றது.
வடமொழியின் ஆதிக்கம் இந்துக் கலாச்சாரத்தில் உலக மூத்த நாகரிக்கக் குடிகளான தமிழரைப் புறம்தள்ளி நிலைகுலைய வைத்துள்ளது. தமிழரின் இன்றைய நிலையே அதற்கு ஆதாரம். தமிழரே உலக மூத்த நாகரிக மாந்தரின் வழிவந்தவர் என்ற உண்மை மறைக்கப்பட்டு மறுக்கப்பட்டுக்கொண்டும் இருக்கிறது. இவ்வுண்மை ம்றைக்கப்பட்டதனால் தொடர்ந்தும் தமிழர்களுக்கான உரிமைகளும் மறுக்கப்பட்டுக்கொண்டே இருக்கின்றன.
இதற்கான முக்கிய காரணம் தமிழன் முதன்முதல் நாகரிகமடைந்த இடத்தை விட்டு பலவித காரணங்களால் தூர தேசங்களுக்கு இடம்பெயர்ந்தமையும் ஆகும். தமிழனின் இடப்பெயர்வு தவிர்க்கமுடியாததாய் இன்றுவரை தொடர்ந்துகொண்டே இருக்கிறது.
ஆனாலும் தமிழன் நாகரிகமடைந்தபோது இருந்த தடயங்கள் இன்றுவரை தொடர்கிறது. தமிழர் மனித குலத்துக்கு வழங்கிய அளப்பரிய படைப்புக்கள் எழுத்துருவாக்கமும் சமைய வாழ்வுமாகும். ( Evolution language, Evolution Religion) இவ்விரண்டையும் வேறு எந்த நாகரிகமடைந்த இனங்களும் வழங்கியிருக்கவில்லை. சுமேரிய இனமே இவ்விரண்டையும் ஒருங்கே வழங்கியிருக்கின்றது.
நாகரிகத்தின் தோற்றம் விவசாயப் புரட்சியினாலேயேதான் தோற்றம் பெற்றது. இது முதன் முதலாக 10000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் மத்தியகிழக்கு நாடுகளில் தோன்றி நடந்தேறிய நாகரிக வளர்ச்சி. இப்புரட்சி 200000 ஆண்டுகளுக்கு மேலான கற்கால மனிதனின் வாழ்வில் அளப்பரிய மாற்றத்தை ஏற்படுத்தியது. அந்த விவசாயப்பரிணமிப்பின் பின்னர் தான் சனத்தொகைப் பெருக்கமும் பன்மடங்காக அதிகரிக்கத் தொடங்கியது.
இந்த வளர்ச்சி ஒவ்வொரு நூறு ஆண்டுகளும் 200 மடங்காகப் பெருகியது.இந்த இனப்பெருக்கமே உலகில் முதன்முதலாக நிகழ்ந்த சனத்தொகைப் பெருக்கமாகும். இந்த விரிந்த சமூகமே நாகரீகமடைந்த மனிதகுலத்தின் மூத்த குடிகளாகும். அதனாலேயே எம் முன்னோர் கல்தோன்றி மண்தோன்றாக் காலத்து மூத்த குடிகள் என உவமானமாகக் கூறிப் பெருமிதமடைந்தனர். இது தமிழரின் பிறப்புரிமை. இதைத் தொடர்ந்தும் உலகம் மறுத்தும் மறைத்துக்கொண்டும் இருக்கிறது.
இதன் விளைவாக பல அறிவுசார் சிந்னைகளும் பற்பல கண்டுபிடிப்புக்களும் எழுச்சிபெற்றன. அத்தோடு எழுத்துருவாக்கமும் சமய வாழ்வும் கூட வளர்ச்சி கண்டது.
அன்று உருவான எழுத்துருவாக்கம் கணிதத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டிருந்தது. ஏனெனில் விவசாய உற்பத்திகளையும் சனத்தொகைப் பெருக்கத்தையும் நிர்வகிக்க கணக்குவழக்குகள் அத்தியாவசியமானதாக இருந்தன. இந்தப் பதிவுகளின் 80
வீதமானவை கணிதக் குறியீடுகளைக் கொண்டவைகளாகும். மிகுதி இருபது வீதமானவை சித்திரவடிவங்களால் ஆக்கப்பட்டிருந்தன. இக்கணிதக் குறியீடுகள்தான் ஒலியலகுத் தன்மையுள்ள எழுத்துருவாக்கத்துக்கு வித்திட்டது. இதுவே தமிழ் இலக்கணத்தின் சூத்திரமானது.
இந்த எழுத்துருவாக்கம் மனித இனத்தின் அதி உன்னத சாதனை எனலாம். இதற்கு நிகரான சாதனை அமைய வேண்டுமானால் இனிப் புதிதாய் ஒரு உலகம் தோன்றினாற்றான் உண்டு. இந்த எழுத்துருவாக்கப் பொறிமுறை தமிழ் இலக்கணத்திற்குள் மட்டுமே இருக்கின்றமை குறிப்பிடத்தக்கது. (This mechanism is called digitalised the sound and information processing) This is thethethe methodology for constructing for natural or artificial (computer) language which using Bits Byte and words.
இதுவே தமிழரின் தொன்மைமிக்க இலக்கண நூலான தொல்காப்பியம். இது சொல்லதிகாரம், எழுத்ததிகாரம், பொருளதிகாரம் என வகுக்கப்பட்டுள்ளது. மற்றைய எழுத்துருப் பாவனையாளர்கள் கடன்பட்டுத் தத்தமது வசதிக்கேற்ப இலக்கணத்தைத் திரித்து வைத்துள்ளனர். தமிழர் அல்லாதாரிடம் எழுத்துருவாக்கம் என்னும் பகுதியே கிடையாது. இதை மறைத்து தமது உயர் நிலையைத் தக்க வைப்பதற்கு ஆய்வுகளிலும் அது சார்ந்த கட்டுரைகளிலும் மறைப்புக்களைச் செய்கின்றனர் என்பதும் கண்கூடு. தமிழும் ஒரு பழைய மொழி என்று கூறும் அவர்கள் அதுவே உலகின் முதல்மொழி என்று வெளிப்படையாகக் கூறுவதில்லை.
இதை ஏழாம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த அப்பர் சுவாமிகள் உறுதிப்படுத்துகின்றார். நின்ற திருத்தாண்டகத்தில் " எண்ணாகி எண்ணுக்கோர் எழுத்தாகி, சொல்லாகி சொல்லுக்கோர் பொருளாகி என்று சிவனை விழிக்கின்றார் ". இதிலிருந்து எழுத்துருவாக்கம் பல்லாயிரம் ஆண்டுகள் பழைமை கொண்டது என்பதனை நாம்
அறியலாம். கூடவே சைவமும் சுமேரியர் வழி வந்தது என்று உறுதிசெய்யலாம்.
நாகரீகத்தின் மூலமான விவசாயத்தை அறிந்திராத, கால்நடைகளை மேய்த்துக்கொண்டு நாடோடிகளாக வந்த ஆரிய இனம், தமிழரின் சமய வாழ்வில் புகுந்தது மாத்திரமின்றி தம்மால் புரிந்து கொள்ள முடியாத கடவுள் தத்துவத்தை புராணக் கதைகளாக்கி, அப்புராணக் கதைகளுக்கு ஏற்றவாறு சடங்குகளை இயற்றி, மீண்டும் காலஓட்டத்தினூடு சடங்குகளையே வழிபாடுகளாக்கி தமிழருக்கே இந்துக் கலாச்சாரமாகத் திருப்பித் திணித்து வழிநடத்திக் கொண்டிருக்கின்றனர்.
அன்று ஆரியர்கள் தாம் கொண்டுவந்த நாடோடிக் கதைகளை வேதம் என்றும், ஆடுமாடுகள் மேய்ந்த திறந்த புல் தரைகளில் குளிர் காய்வதற்கும், பயத்தைப் போக்குவதற்காகத் தீ முட்டியதை யாகங்கள் என்றும் சடங்குகளாக்கி எதிரிகளின் இடையூறுகளைச் சபிப்பதை மந்திரங்கள் என்றும் சுலோகங்கள் என்றும் புகுத்தினர். அவர்கள் (iindoeuropean) வெளிர் நிறம் கொண்டவர்களாக இருந்ததனால் தம்மை தேவர்கள் என்றும், பழுப்பு நிறமாக இருந்த திராவிடர்களை (Hemetic race) ( short and stocky, dark skin sumerians) அரக்கர்கள் என்றும் இனம்பிரித்தனர். நாகரிகம் கொண்ட சுமேரியர் வழிவந்த தமிழர் தீண்டத் தகாதவர் ஆயினர்.
எழுத்துருவாக்கத்தின் கால அட்டவணை
எழுத்துருவாக்கம் என்னும் மகத்தான சாதனை நான்காயிரம்(4000) ஆண்டுகளுக்கு முன்பாக 3000 ஆண்டுகால அட்டவணையின் பரிணமிப்பினூடாக முதற்சங்கம், இடைச்சங்கம் இரண்டும் பல வடிவங்கள் ஆய்வுகளோடு சுமேரியரால் நிறைவேற்றப்பட்டது. இது ஒரு தனி மனித முயற்சி அல்ல. பல அறிஞர்களின் கூட்டு முயற்சியாகவே இருந்திருக்க முடியும்.. ஆனாலும் தொல்காப்பியம்
மட்டும் எஞ்சியிருந்ததால் தொல்காப்பியரின் பெயர் மட்டும் நிலைத்துவிட்டது.
தமிழ் எழுத்துக்கள் உருவாவதற்கு கிட்டத்தட்ட ஏழாயிரம் ஆண்டுகள் வரை சென்றிருக்கிறது. இந்நிகழ்வு இந்திய வரலாற்றுக்கும் இந்தியத் துணைக் கண்டத்துக்கும் உட்படாதது. இது பற்றிய தெளிவான அறிவு சம்ஸ்கிருதத்தை வைத்து ஆய்வு செய்யும் ஆய்வாளர்களிடம் இல்லை. எதோ புராணக் கதைகள் மூலம் அவர்கள் உருவாக்கிய கடவுளின் படைப்புத்தான் எழுத்துருவாக்கம் எனும் கொள்கையிலிருந்து அவர்கள் மாறுவதாகவும் இல்லை. அதாவது வியாசர் கூறப் பிள்ளையார் எழுதிய கதையை இன்னும் நம்பியபடி ஆய்வுகளைத் தொடர்கின்றனர். தமிழர்களைத் தாழ்வாகவும் ஏற்றுக்கொள்ள முடியாத மனநிலைக் கட்டமைப்புடனும் பார்க்கின்ற சமஸ்கிரதவாதிகள், பிராமி எழுத்துக்களை மர்மமானதும் நூதனமானதுமாகவே கேள்விக்குறியுடன் பார்த்து, மேற்கொண்டு ஆய்வு செய்யவோ தமிழரின் தொன்மையுடன் பின்னோக்கிப் பார்க்கவோ மனமற்றவர்களாக இருக்கின்றனர். இந்நிலையில் மேற்குலகம் சமஸ்கிருதத்தை தமது மொழியுடன் தொடர்புடையது என்று மிகுந்த ஆர்வத்துடன் ஆய்வு செய்வதைக் காணலாம்.
தாங்கள் கடன் வாங்கிய மர்மமான எழுத்துக்கள் யாருடைய கண்டுபிடிப்பு என்று அறியாமல் இது இந்திய நாகரீகத்துக்கு உரிய படைப்பு என்ற பொய்யான தோற்றத்தை ஏற்றுக்கொண்டு, அதற்கு மேலாதிக்கமாக இருக்கின்ற சமஸ்கிருதத்தை முன்னிலைப்படுத்தி ஆய்வுகளை மேற்கொள்கின்றனர். இதற்குப் பக்கபலமாக மேற்குலக இனவாதிகளும் சமஸ்கிருதத்தை முன்னிலைப்படுத்தி தமிழை இரண்டாவதாகவும் நிறைப்படுத்துகின்றனர்.
சிந்துவெளி நாகரீகம் புதிய நாகரீகத் தோற்றமா? அல்லது வேறு நாகரிகத்தின் தொடர்ச்சியா?
பல்வேறு ஆதாரங்களிநூடு பார்க்கும்போது சிந்துவெளி நாகரீகம் வேறு ஒரு நாகரீகத்தின் தொடர்ச்சியாகவே தென்படுகிறது. ஏனெனில், சிந்துவெளி நாகரீகத் தோற்றத்தின் பரப்பாக இருந்திருந்தால் அங்கு கற்காலத்திலிருந்து வெண்கலக் காலத்திற்கு மாறிய தடயங்கள் அகப்பட்டிருக்க வேண்டும். ஆனால் அவ்வாறு எதுவும் அங்கில்லை. கற்காலத்திலிருந்து இவ்வாறான நாகரிக வளர்ச்சி ஏற்பட கிட்டத்தட்ட 3000 ஆண்டுகளாவது எடுத்திருக்கும்.
செங்கற்களின் வரலாறு:
செங்கல்லின் கண்டுபிடிப்பு மனிதனின் கண்டுபிடிப்புக்களில் முக்கியம் வாய்ந்தது. ஏனெனில் களிமண்ணைக் கல்லாக்குவதர்க்குத் தீயிலிட்டுச் சுட்டபோது உலோகம் உருகி வெண்கலக் காலம் தோற்றம் பெற்றது. இவ்வரிய நிகழ்வு மெசொபொத்தேமியாவிலே சுமேரிய இனத்தவரின் காலத்தில் நடந்தேறியது( Civilisation Build on mud ) என ஆங்கிலத்தில் குறிப்பிடுகின்றனர். இத் தொழில் நுட்பமானது சுமேரியருக்கே உரியதாக யாரும் இதுவரை உரிமை கோரப்படாததாகவும் உள்ளது குறிப்பிடத்தக்கது. அப்படி இருக்க நாகரிகத்தின் தோற்றம் சிந்துவெளி என எப்படிக் கூறலாம்??
பொறிமுறையாக்கபட்ட நீர்பாசனமும் அதன் உத்திகளும்
"Mesopoththemia Engineers are mastering controling the water "
மெசொபொத்தேமியா யூகிரட்டிஸ், தைகிரிஸ் ஆகிய இரு நதிகளுக்கு இடைப்பட்ட சமவெளிப் பிரதேசம் ஆகும். இங்கு நீரோட்டத்தின் ஏற்றத்தாழ்வுகளின் போது அதை நிர்வகிப்பதற்கு கால்வாய்கள், நீர்த்தேக்கங்கள் போன்றவற்றை அமைத்து அப்பொறிமுறைகளினூடு திறம்பட வளர்ச்சி கண்டிருக்கின்றனர். இதே பொறிமுறைகளும் நிர்வகிப்புத் திறமைகளும் சிந்துவெளி நாகரீகத்திலும் ஒத்த அடையாளங்களுடன் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன. இதிலிருந்து நீர்ப்பாசனப் பொறிமுறை நிர்வாக நாகரீகம் சுமேரியரியரிடமிருந்து வந்தது என்பது வெளிப்படை.
மேலும் சக்கரங்களைக் கொண்டு நகர்வுகளை மேற்கொள்ளும் பொறிமுறை பாரங்களைச் சுமந்து செல்லவும் நீர்ப்பாசனச் சூத்திரங்களை அமைப்பதிலும் பயன்பட்டிருக்கிறது. இக்கண்டுபிடிப்பும் சுமேரியருக்கே உரித்தானது. (
சக்கரத்தின் கண்டுபிடிப்பும் பயன்பாடும்
குயவனின் திருகைக் கண்டுபிடிப்புத்தான் முதன் முதல் சக்கரத்தின் பாவனையாகக் காணப்படுகிறது. இது மிகப் பழமையான சுமேரிய நாகரிகத்தில் தோற்றம் பெற்றதாக ஆய்வாளர்கள் கருதுகின்றனர். அங்கு பெரு மரங்கள் இருக்கவில்லை. ஆனால் களிமண் படுக்கைகள் தாராளமாகவே இருந்தன. ஆகவே மட்பாண்டங்களையே கொள்கலன்களாகச் சுமேரியர் பயன்படுத்தினர். மட்பாண்ட உற்பத்திக்கு இத் திருகிச் சக்கரங்கள் சீரான வட்ட வடிவம் இல்லாமலேயே பயன்படுத்தக் கூடியது. ஆனால் இவை உலோகக் கருவிகளால் நடுவில் துளையிடப்பட்டு சீரான வட்ட வடிவம் பெறும்போது வண்டில் சக்கரமாகப் பயன்பாட்டுக்கு வந்தது.
மட்பாண்டத் திருகைச்கக்கரத்துக்கும் வண்டிற்சக்கரத்துக்கும் இடைப்பட்ட காலம் முன்னூறு ஆண்டுகளுக்கு மேலானதாகும். இந்த சக்கரப் பயன்பாட்டு வளர்ச்சி வேறு எந்த நாகரிகத்துக்கும் இல்லாத சிறப்புடன் சுமேரிய நாகரிகத்துக்கே உரியது என ஆய்வாளர்கள் வியக்கின்றனர்.
அத்துடன் சிந்துவெளி நாகரீகத்தின் சக்கரப் பாவனையை ஒப்பிட்டுப் பார்க்கும் போது சிந்துவெளியில் சக்கரத்தைச் சுற்றிய உலோக வளையமும் அச்சுப் பகுதியிலிருந்து சக்கரப்பகுதியை இணைக்க குத்துக்கால்களையும் கொண்டதாக இன்றும் காணக்கூடியாதாக உள்ளது. சுமேரிய நாகரிகத்தின் கண்டுபிடிப்புக்களும் வளர்ச்சியும் சிந்துவெளி நாகரீகத்தில் பிரயோகிக்கப்பட்டிருக்கிறது. இதிலிருந்து சுமேரிய நாகரீகத்தின் பழைமையும் ஆரம்பக் கண்டுபிடிப்புக்களும் உறுதியாகின்றது.
சிந்துவெளி நாகரீகத்தின் நகரக் கட்டமைப்புத் துல்லியமாகத் திட்டமிட்டு அமைக்கப்பட்டிருந்தது.
1. இங்குள்ள கழிவுநீர் வடிகால் அமைப்பு இன்றைய நாகரீக உலகில் உள்ள அடிப்படைப் பொறிமுறை அமைப்புடன் உள்ளது.
2. மழை நீரைத் தேக்கி வைக்கப் பாரிய நீர்த் தொட்டிகள் அமைக்கப்பட்டிருந்தன. இதன் மூலம் பொறியியல் நுட்பம் வளர்ச்சி பெற்றிருப்பது தெளிவாகின்றது.
3. வீதி அமைப்புக்கள் திட்டமிட்டு நேர்ப்பாதைகளைப் கொண்டதாக இருக்கின்றது.
4. கட்டட அமைப்புக்கள் திட்டமிடப்பட்டு தற்கால வீடமைப்புக்களை ஒத்ததாக பயன்பாடு நிறைந்ததாகக் காணப்படுகிறது.
5. நதி நீரை பொறியியல் நுட்பம் நிறைந்த அணைகள் கட்டியும் திசை திருப்பியும் நீர்ப்பாசனத் திட்டங்களை வகுத்தும் திறம்படப் பயன்படுத்தியுள்ளனர்.
6. இங்குள்ள நகரக் கட்டமைப்புக்களும் வீதிக் கட்டமைப்புக்களும் பெரும்பாலும் செங்கலைக் கொண்டே கட்டப்பட்டிருப்பது குறிப்பிடத் தக்கது.
7. இத்தகைய பாரிய நகரக் கட்டமைப்புக்குத் தக்கவாறு நெறிப்படுத்தப்படுவதற்கும் நீர்ப்பாசனப் பொறிமுறைகளை நிர்வகிப்பதற்கும் நிர்வாகக் கட்டமைப்பும்(சங்கங்கள்) இருந்திருப்பது கண்கூடு.
இவையாவற்றையும் நுணுக்கமாகச் சீர்தூக்கிப் பார்க்கும் போது இங்குவாழ்ந்த சமூகம் ஏற்கனவே வேறு பாரிய வளர்ச்சி கண்ட நாகரீகப் பின்னணியில் இருந்து வந்து சிந்துவெளியில் குடியேறி இருக்க வேண்டும்.
எப்படியெனில் இங்கிலாந்துப் பழைய நாகரிகத்திலிருந்து அமெரிக்கா, கனடா, ஒஸ்ரேலியா போன்ற நாடுகளுக்குச் சென்ற புதிய குடியேற்றச் சமூகம் அங்கங்கு இங்கிலாந்து நகர அனுபவங்களைக் கொண்டு புதிய நகரக் கட்டமைப்பைச் சிறப்பாக அமைத்துக்கொண்டதைப் போலாகும்.
இதுவரை நாம் பார்த்த ஆதாரங்களை வைத்து நோக்கும் போது சுமேரிய நாகரிகத்திலிருந்து இடப்பெயர்வின்போது வந்து குடியேறியவர்கள் தான் சிந்துவெளி நாகரிக சமூகம் என்பது வெளிப்படையாகத் தெரிந்துகொள்ள முடிகிறது.
சுமேரியர் :8000 BC - 2400 BC
சிந்துவெளி : 2350 BC - 1700 BC
தமிழ்நாடு : 1700 BC – Now
சிந்துவெளி நாகரிகத்தில் ஏன் கணிதப் பதிவுகளோ அல்லது எழுத்துப் பதிவுகளோ காணப்படவில்லை? விவசாயமும் வணிகமும் சிறப்படைந்து இருந்த சிந்துவெளி நாகரீகத்தில் கணிதம் தொடபான பதிவுகளோ எழுத்துத் தொடர்பான பதிவுகளோ மிக அரிதாகவே காணப்படுகின்றது. ஆனால் வியாபார முத்திரைகள் காணப்படுகின்றன.
சுமேரிய நாகரீகத்தில் இயல்பாகவே களிமண் படுக்கைகள் பறந்து காணப்பட்டதால் களிமண் தட்டுக்களில் எழுத்துக்களையும் கணக்குவழக்குகளையும் பதிவு செய்து பழகிய சமூகம் சிந்துவெளிக்கு இடம்பெயர்ந்தபோது அங்கு மணல் ஆறு தவிர பெரும்பான்மையான நிலங்கள் களிமண் அல்லாத மண்ணாக இருந்தபடியால் மாற்று ஊடகத்தைக் கண்டுபிடிப்பதற்கான தேடலில் பல காலங்கள் கடந்திருக்கலாம்.
இந்நிலையில் செப்புத் தகடுகள் பயன்படுத்தப் பட்டுள்ளன. ஆனாலும் இது போதியளவு பரவலாக்கத்துக்கு ஏற்றதாக அமையவில்லை. இதனால் சுருக்கப்பட்ட முத்திரை வடிவங்கள் பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கலாம்.இதன் பின்னரே ஓலைகள், மரங்கள் முதலியவற்றில் பதிவுசெய்யும் பாரம்பரியம் ஏற்பட்டிருக்கும்.
பருவகாலங்களும் நாள்கொல்களின் அவதானிப்பும்.
சிந்துவெளியில் காணப்படுகின்ற சித்திரங்கள் திதிச் சுழற்சி பற்றிய குறியீடுகளைக் கொண்டதாகும். திதி என்றால் சந்திர சூரிய சுழற்சி இடைவெளிகளை வைத்து நாட்களைக் கணிப்பது. இத்துடன் கோள்களின் நகர்வுகள் பற்றிய அறிவும் அவர்களிடம் இருந்திருக்கின்றது. ஆனால் இவற்றின் தோற்றம் வளர்ச்சி பெற்ற சமூகத்திலிருந்து தான் வந்திருக்க முடியும். இதை உற்றுநோக்கினால் சுமேரிய நாகரீகத்தின் தொடர்ச்சியே இது என்பதை விளங்கிக் கொள்ள முடியும். இன்றுவரை பயன்படுத்தப்படும்
கால அளவைகளான 60 செக்கன், 60 நிமிடம், 24 மணித்தியாலம், 7 நாட்கள், 12 மாதங்கள், லீப் வருடம் உட்பட ஆண்டுக் கணக்குகள் எல்லாமே சுமேரியரின் கால அளவைகளாகும்.
சிந்துவெளிக்குப் பின்னர் தென்னிந்தியாவிற்கு இடம்பெயர்ந்தபோது ஆரம்பகாலக் கோவில்கள், கட்டடங்கள் செங்கற்களாலேயே கட்டப்பட்டன. பின்னரே கருங்கல்லின் பயன்பாடு கண்டுபிடிக்கப்பட்டு அதன் நிலையான தன்மை கருதி கருங்கற்களால் கோவில்கள் கட்டப்பட்டன. செங்கல்லின் தொடர்ச்சிதான் தமிழரின் 7000 ஆண்டுகள் தொன்மையையும் சுமேரிய தோற்றத்தின் தொடர்ச்சியையும் உறுதி செய்கிறது. இத்துடன் நீர்ப்பாசன முறைகளும் அதன் உத்திகளும் சுமேரிய நாகரிக காலத்தில் இருந்து தமிழ் மன்னர்களின் திட்டங்கள் வரை தொடர்ச்சியாக இருப்பதும் 7000 ஆண்டுகள் தொன்மைக்குச் சான்று பகிர்கின்றன.
சுமேரியர் காலத்திலிருந்து கோயில்கள் கட்டுவது(சிகரம் zigurat) இன்றைய தமிழர் வரை அவர்கள் பண்பாட்டு விழுமியங்களில் ஒன்றாக இருக்கிறது. இதுவும் சுமேரிய வழித்தோன்றல்களின் தொடர்ச்சியை உறுதி செய்கிறது.
இந்த ஆய்வு முயற்சியின் முக்கியத்துவம்
எழுதிப் பதிவு செய்யப்படாத, மறைக்கப்பட்ட இந்தியத் துணைக் கண்டத்துக்கும் இந்திய வரலாறுக்கும் உட்படாத உலகத்தின் மூத்த குடியான தமிழரின் வரலாற்றையும் தொன்மையையும் வெளிக்கொண்டு வருவதே இந்தப் பிராந்திய எல்லை தாண்டிய ஆய்வு முயற்சியின் நோக்கமாகும். இதன் முதற்கட்டமாக யாழ்ப்பாணப் பல்கலைக்கழகத்தில் சுமேரிய தமிழ் தொன்மைபற்றிய ஆய்வுப்பீடம் ஒன்று அமைய ஊக்குவிப்பதே ஆகும்.
இதற்கான முன்னெடுப்பை வடமாகாணசபையின் அனுசரணையுடன் யாழ் பல்கலைக்கழகம் மக்களின் விழிப்புணர்வுக்கும் புரிதலுக்கும் கொண்டுவர, அறிவுசார் சமூகத்தினரின் ஆதரவைத் திரட்டுவதாகும். அடுத்த கட்டமாக பிரித்தானிய கல்வித் திணைக்களத்திற்கு தமிழர்களே சுமேரியரின் நேரடி வழித்தோற்றல்கள் என்பதற்கான சான்றுகளையும் உண்மைகளையும் எடுத்துரைத்து இவற்றைப் பாடத் திட்டங்களில் இணைத்துக்கொள்ள வேண்டுகோள் விடுத்தல் ஆகும்.
இதுவரை காலமும் பாடத்திட்டங்களில் சுமேரிய மொழியும், இனமும் சரித்திரத்தில் தொடர்ச்சியற்றுப் போய் வேறு எங்கும் தடயங்கள் கிடைக்கப்பெறவில்லை.
முதன்முதலில் நாகரீகமடைந்த மனிதகுலச் சனத்தொகை, மற்றைய கற்கால இனத்தைவிட பலமடங்கு அதிகமாகவே இருந்திருக்கும். இதை மேற்குலகு அறியாமலா இருக்கும். அதற்கான காரணம் அவர்களின் இனவாதக் கொள்கையே. தொன்மையான இனத்தின் சாதனைகளையும் அதுதொடர்பான கண்டுபிடிப்புக்களையும் உரிமைகோரவிடாது தடுப்பதற்கும் இது ஏதுவாகிறது.
இது உலகின் ஆளும் வர்க்கத்துக்கு சார்பான வகையில் அமைந்த மூடிமறைப்பாகும். ஏனெனில் சுமேரியருக்கும் தமிழருக்கும் உள்ள அடையாளத் தொடர்புகள் வெள்ளிடை மலையாகவே உள்ளன.
உலகம் இன்றைய நாகரீகத்தின் வளர்ச்சிக்குரிய அடிப்படைப் பாரிய கண்டுபிடிப்புக்களை சுமேரிய நாகரிகத்திடமே கடன் வாங்கியுள்ளது. மேற்குலகம் தமது நாகரிகத்தின் மூலம் சுமேரிய நாகரீகம் என்று
குறிப்பிடுகின்ற அதே சமயம் தமிழருக்கும் சுமேரிய இனத்துக்கும் இடையேயுள்ள நெருங்கிய தொடர்பையும் ஒற்றுமையையும் குறிப்பிடவோ கூர்ந்து நோக்கவோ இல்லை. அல்லது திட்டமிட்டே மறைத்துள்ளது. இதை நிரூபிப்பதே இக்கட்டுரையின் முக்கியமான நோக்கமாகும். அவ்வாறு நிரூபிக்கும் போது முழு உலகும் தமிழரின் தொன்மையை ஏற்றுக்கொள்ளவேண்டிய நிலை ஏற்படும்.
இதை ஆங்கிலத்தில்

" History bigin with Summer"

" Summerians are Inventers and the Builders",

" The world has owe everything to Summerians"

என்றெல்லாம் மேற்குலகு பெருமைப்படுத்தினாலும், தமிழர் என்று

பார்க்கும்போது நாம் உலகில் எதுவுமற்றவர்களாகவே இருப்பது கண்கூடு.

SumeruTamilan /Sumeru Tamil-சுமோிய தமிழன்//சுமோிய தமிழ்

தமிழா உன் பெருமை---

History of Genuine Wisdom of Tamilar in the Sumerian Root

1-Sumerian is Tamil (In English) Part 1

2-Sumerian is Tamil (In TAMIL

)https://www.youtube.com/watch?v=o-PM1lb16lE

3-Sumerian is Cangkam Tamil

https://www.youtube.com/watch?v=sZ3_zCzupLM-

4-Sumerian:TAMIL of the First CaGkam

http://www.heritagewiki.org/index.php

5-https://www.google.co.uk/search


குறுந்தொகை கடவுள் வாழ்த்து


குறுந்தொகை என்னும் நூல் அகப்பாடல்களின் தொகுப்பு. பல புலவர்கள் படைத்த தனிப்பாடல்களின் தொகுப்பு. இந்தத் தொகுப்பிற்கு இறைவணக்கம் பாடியவர் பெருந்தேவனார். இவர் பாரதம் பாடிய பெருந்தேவனார் என்றும் அழைக்கப்படுகிறார்
தாமரை புரையும் காமர் சேவடிப்
பவழத்தன்ன மேனித் திகழொளிக்
குன்றி ஏய்க்கும் உடுக்கைக் குன்றின்
நெஞ்சு பக எறிந்த அஞ்சுடர் நெடுவேல்
சேவலங் கொடியன் காப்ப
ஏமவைகல் எய்தின்றால் உலகே
தமிழ்க் கடவுள் முருகனைப் பாடிய இறைவணக்கப் பாடல் இது. மூத்தகுடியாம் தமிழ்க் குடியில் மூத்த தெய்வம் முருகனைப் பாடாதார் யார்? தன் பங்கிற்குப் பெருந்தேவனார் இந்தப் பாடலில் முருகன் அருளால் உலகின் காக்கப்படுவதைச் சொல்கின்றார்.
தொடக்கத்திலேயே திருவடியைப் பற்றிச் சொல்கின்றார். "பிறவிப் பெருங்கடல் நீத்துவர் நீத்தார் இறைவனடி சேராதவர்" என்பது வள்ளுவன் வாக்கு. இறைவனடியைச் சேர வேண்டும். ஆகையால் முருகப் பெருமானின் திருவடியைப் புகழ்ந்து செய்யுளைத் துவக்குகிறார் பெருந்தேவனார். "தாமரை புரையும் காமர் சேவடி" என்று கந்தனடிகளைச் சொல்கின்றார். தாமரை மலர்களை ஒத்த அழகனுடைய திருவடிகள் என்று பொருள். திருப்புகழில் அருணகிரிநாதரும் "தண்டையணி வெண்டயம் கிண்கிணி சதங்கையும் தன்கழல் சிலம்புடன் கொஞ்சவே" என்று முருகன் திருவடிகளைப் புகழ்கிறார்.
பவழத்தன்ன மேனி. பவழம் செக்கச் சிவந்தது. முருகப் பெருமானி திருமேனியும் சிவந்தது. இங்கே சிவப்பு என்பது செம்மை என்னும் பண்பைக் குறிக்கும். முருகனுடைய மேனி மட்டுமா செம்மை. உடுக்கையும் செம்மைதான். முருகனுக்கு ஏதடா உடுக்கை! அது சிவனுக்கு உரியதாயிற்றே என்று எண்ணாதீர்கள். உடுக்கை என்பது உடுத்தும் துணியைக் குறிக்கும். "உடுக்கை இழந்தவன் கைபோல் ஆங்கே இடுக்கண் களைவதாம் நட்பு" என்ற குறளையும் நினைவிற் கொள்க.
குன்றின் நெஞ்சு பக எறிந்த அஞ்சுடர் நெடுவேல் என்று முருகனுடைய திருக்கை வேலின் சிறப்பைச் சொல்கிறார். மாயை என்பது இருள். ஞானம் என்பது ஒளி. இருள் அனைத்தையும் மறைக்கும். ஆனால் ஒளி வந்ததுமே இருள் விலகும். மாயையின் வடிவாக எழுந்து அனைத்தையும் மறைத்தது கிரவுஞ்ச மலை. வேல் ஞானத்தின் வடிவம். வேலெறிந்து கிரவுஞ்ச மலையைத் தூளாக்கினார் முருகன். ஞானம் அல்லது அறிவு சுடர் விட்டு ஒளிர வேண்டும். ஆகையால்தான் "அஞ்சுடர் நெடுவேல்" என்று பெருமதிப்போடு கூறுகின்றார். "கிரியும் தொளைபட்டுருவத் தொடு வேலவனே" என்று இதே கருத்தை கந்தரநுபூதியும் பகர்கிறது.
ஏமவைகல் என்றால் பாதுகாப்பான நிலை என்று பொருள். இது பழந்தமிழ்ச் சொல். பாதுகாப்பான நிலையை உலகம் எய்தியதாம். எதனால்? சேவலங் கொடியன் காப்ப. தாமரைத் திருவருடிகளையுடைய அழகனும், செம்மைப் பண்புடைய செவ்வேளும், மாயையைச் சாடும் சுடர்வேலைப் படித்தவனும், சேவற்கொடியைக் கொண்டவனுமாகிய முருகன் காப்பதால் உலகம் பாதுகாப்பான நிலையில் உள்ளது என்பது பெருந்தேவனார் கருத்து

சங்க இலக்கியங்களில் சிவ வழிபாடு


                                                                   சங்க இலக்கியத்தில் சிவன்
சங்க இலக்கியங்களில் சிவ வழிபாடு
அதாவது சங்க இலக்கியத்தில் சிவன் என்ற சொல்லே இல்லை
என்று சொல்லலாம். அதற்குப் பதிலாக ஆதிரையான்,
ஆலமர் செல்வன், ஆனேற்றுக் கொடியுடையான், ஈசன்,
ஈர்ஞ்சடை அந்தணன், காலக் கடவுள், தாழ்சடைப்
பெரியோன், நீலமேனி வாலிழைபாகத்து ஒருவன்,
மணிமிடற்றன், முக்கட் செல்வன் என்ற பெயர்களால்
அழைக்கப் பெறுகிறான்


பழந்தமிழ் நூல்களைச் சங்க இலக்கியம் என்னும் பெயரில் குறிப்பிடுவார்கள். பத்துப்பாட்டும் எட்டுத்தொகையும் சங்க இலக்கியங்கள் ஆகும். அவற்றில் காணும் குறிப்புகளையே இந்தப் பகுதியில் நாம் பயில இருக்கிறோம்.
தொல்காப்பியம் ஓர் இலக்கணநூல் என்பதையும் அது சங்க காலத்திற்கு முற்பட்டது என்பதையும் நீங்கள் அறிவீர்கள். என்றாலும் தொல்காப்பியத்தில் சிவன் பற்றி வெளிப்படையாக எந்தச் செய்தியும் இல்லை. பொதுவாக உள்ள சில கருத்துகள் சைவத்தைக் குறிப்பதாகக் கொள்ள இடம் இருப்பதால் அதனைப்பற்றி இந்தப் பகுதியிலேயே காண இருக்கிறோம்.

எட்டுத்தொகை
மாநிலம் சேவடி யாகத் தூநீர்
வளைநரல் பௌவம் உடுக்கை யாக
விசும்புமெய் யாகத் திசைகை யாகப்
பசங்கதிர் மதியமொடு சுடர்கண் ணாக
இயன்ற எல்லாம் பயின்றகத் தடக்கிய
வேத முதல்வன் என்ப
தீதற விளங்கிய திகிரி யோனே.’

என்பது அச்செய்யுள். இதன்கண், ‘இயன்ற எல்லாம் பயின்று அகத்தடக்கிய வேதமுதல்வன் என்ப’ என்பதே இங்கு வேண்டுவது. இயன்ற - உலகத்தில் தோன்றியுள்ள, எல்லாம் பயின்று - எல்லாப் பொருள்களினுள்ளும் (உயிர் உயிரல் பொருளாகிய எல்லாப்பொருள்களினுள்ளும்) அந்தரியாமியாய் நின்று, அகத்தடக்கிய - அவ்வெல்லாப் பொருள்களையும் தன்னுள்ளே அடக்கியுள்ள (வியாபகமாகவுள்ள), வேதமுதல்வன் என்ப - வேதத்தாலுணர்த்தப்படும் முதற் பொருள் என்று மெய்யுணர்ந்தோர் கூறுவர் என்பது அப்பகுதியின் கருத்தாகும்.  (விரிவு கருதிச் செய்யுள் முழுவதுக்கும் பொருள்


5. நீலமேனி வாலிழை பாகத்து 
ஒருவன் இருதாள் நிழற்கீழ்
மூவகை உலகும் முகிழ்த்தன முறையே.                ஐங் க.வா. 1

எரி எள்ளு அன்ன நிறத்தன், விரி இணர்க்
கொன்றைஅம் பைந் தார் அகலத்தன், பொன்றார்
எயில் எரியூட்டிய வில்லன், பயில் இருள்
காடு அமர்ந்து ஆடிய ஆடலன், நீடிப்
புறம் புதை தாழ்ந்த சடையன், குறங்கு அறைந்து
வெண் மணி ஆர்க்கும் விழவினன், நுண்ணூல்
சிரந்தை இரட்டும் விரலன், இரண்டு உருவா
ஈர் அணி பெற்ற எழிற் தகையன், ஏரும்
இளம் பிறை சேர்ந்த நுதலன், களங்கனி
மாறு ஏற்கும் பண்பின் மறு மிடற்றன், தேறிய
சூலம் பிடித்த சுடர்ப் படைக்
காலக் கடவுட்கு உயர்கமா, வலனே!             பதிற்றுப்பத்து க வா

ஆதி யந்தணன் அறிந்துபரி கொளுவ
   வேத மாபூண் வையத்தேர் ஊர்ந்து
   நாக நாணா மலைவில் லாக
25 மூவகை, ஆரெயில் ஓரழல் அம்பின் முளிய
   மாதிரம் அழலவெய் தமரர் வேள்விப்
   பாக முண்ட பைங்கண் பார்ப்பான்
   உமையொடு புணர்ந்த காம வதுவையுள்
   அமையாப் புணர்ச்சி அமைய நெற்றி
30 இமையா நாட்டத் தொருவரங் கொண்டு
   விலங்கென விண்ணோர் வேள்வி முதல்வன்
   விரிகதிர் மணிப்பூண் அவற்குத்தான் ஈத்த
   தரிதென மாற்றான் வாய்மைய னாதலின்
   எரிகனன் றானாக் குடாரிகொண் டவனுருவு
35 திரித்திட் டோனிவ் வுலகேழு மருளக்
   கருப்பெற்றுக் கொண்டோர் கழிந்தசேய் யாக்கை
   நொசிப்பி னேழுறு முனிவர் நனியுணர்ந்து
   வசித்ததைக் கண்ட மாக மாதவர்
   மனைவியர் நிறைவயின் வசிதடி சமைப்பிற்
40 சாலார் தானே தரிக்கென அவரவி
   யுடன்பெய் தோரே யழல்வேட் டவ்வழித்
   தடவுநிமிர் முத்தீப் பேணியமன் னெச்சில்
   வடவயின் விளங்கா லுறையெழு மகளிருள்
   கடவுள் ஒருமீன் சாலினி யொழிய
45 அறுவர் மற்றையோரு மந்நிலை அயின்றனர்
   மறுவறு கற்பின் மாதவர் மனைவியர்
   நிறைவயின் வழாஅது நிற்சூ லினரே
   நிவந்தோங் கிமயத்து நீலப்பைஞ் சுனைப்
   பயந்தோ ரென்ப பதுமத்துப் பாயல்
50 பெரும் பெயர் முருக !                              பரி 5; 21-50

(பொருள்:  ஆதி அந்தணனாகிய பிரமன் அறிந்து தேர்க்குதிரைகளை ஓட்ட,
வேதமானவை குதிரைகளாகவும், வையகமே தேராகவும்,
வாசுகி நாகம் நாணாகவும், மேரு மலை வில்லாகவும்,
பொன்-வெள்ளி-இரும்பு ஆகிய மூவகைப் புரங்களை
ஒரு தீக்கணையாலே வேகும்படியும், அத்திசையே தீயாக எய்தவனும்;
அமரர் மூலமாக (அவர்களை அதிஷ்டித்து) வேத யாகங்களின்
அவியுணவை எற்பவனும் ஆகிய இளமை பொருந்திய கண்களையுடைய
பார்ப்பானாகிய சிவபெருமான், உமையம்மையைத் திருக்கரம் பற்றிய
அழகு (காமர் - அழகு) பொருந்திய திருமணத்தில், விண்ணோர்களிலெல்லாம்
வேள்வி முதல்வனாக இருக்கின்ற விரிகதிர் போன்ற மணிகளைப் பூண்ட
இந்திரனுக்குத் நெற்றியில் இமையாத கண்ணுடைய தான் அளித்த வரமாகிய,
"தனக்குக் காமப் புணர்ச்சி இல்லையாயினும் ஒரு விலக்கமாக
(புத்திரனைப் பெற்று) அமைய வேண்டும்" என்பது தான் உண்மைப் பொருளாக
விளங்குவதால் "செய்வதற்கில்லை" என்று கூறி ஒதுக்காது,
அழிவில்லாத மழுவுடைய அவன், எரி போலக் கனன்று உருவினைக் கொண்டான்
ஏழு உலகங்களும் அச்சமுறுமாறு. அந்த நெருப்புருவத்தின் கருவினைப்
பெற்றுக்கொண்ட உடல் பழுத்துத் தவம் பெருக்கி மெலிந்த சப்தரிஷிகளும்
அதன் பெருமை உணர்ந்து அதனைப் பிரித்தெடுத்துத் தாம் வசீகரணம்
செய்துகொண்டு மாதவர்களாகிய அவர்கள் தம் மனைவியர் வயிற்றில்
அமையச் செய்தால் அது தகாதென (அதாவது சிவபெருமான் திருவருட்
பிரசாதத்தைத் தாம் உண்டு அதனை அற்பமான புணர்ச்சி மூலம் தம் மனைவியர்
வயிற்றில் அமைத்தல் பெருமானுடைய திருவருளாகிய அக்கருவின் பெருமைக்குத்
தாகாது என), அவர்களே பெற்றுக் கொள்ளட்டும் என்று வேள்வித்தீ வளர்த்து
அந்த முத்தீயில் அவியுடன் இட்டனர். அவ்வாறு அவ்வேள்வித் தீயில் திகழ்ந்ததான
பிரசாதத்தை வடதிசையில் திகழும் விண்மீன்களான ஏழு மகளிருள்
அருந்ததி தவிர மற்ற அறுவரும் உண்டனர். மாசு மறு ஏதும் இல்லாத
கற்புடைய மாதவர் மனைவியராகிய அவர்கள் தவறாமல் உன்னைக் (முருகப்பெருமானை)
கருக்கொண்டனர்

குறிப்பு: இப்பாடல் முருகப் பெருமானின் திருவவதாரத்தைக் குறிப்பது.
சிவபெருமான் உண்மை பொருளாவதும், எல்லோரும் புணர்ச்சியின் மூலமே
மகவு பெறும்பொழுது அரிதினும் அரிய பரமசிவம், மற்ற உயிகள் போலன்றி
அரிய செயலாகப் புணர்ச்சி இன்றியே முருகப் பெருமானைப் பெற்றனர்
என்பதும் இப்பரி பாடல் கூறும் சிவபெருமான் திறம் ஆகும்.)

மாயோன் கொப்பூழ் மலர்ந்த தாமரைப் 
பூவொடு புரையும் சீரூர் பூவின்
இதழகத் தனைய தெருவம் இதழகத்
தரும்பொகுட் டனைத்தே அண்ணல் கோயில்             பரி 7, 1-4

 புங்கவம் ஊர்வோனும்                         பரி 8,2
ஆதிரை முதல்வனின் கிளந்த    நாதர் பன்னொருவரும்   பரி 8, 6
 மறு மிடற்று அண்ணல்                        பரி 8, 127

 இரு நிலம் துளங்காமை வடவயின் நிவந்து ஓங்கி
அரு நிலை உயர் தெய்வத்து அணங்குசால் தலை காக்கும்
உருமுச் சூழ் சேண் சிமை உயர்ந்தவர் உடம்பட
எரிமலர்த் தாமரை இறை வீழ்த்த பெருவாரி
விரிசடை பொறை ஊழ்த்து விழு நிகர் மலர் ஏய்ப்ப
தணிவுறத் தாங்கிய தனி நிலைச் சலதாரி
மணி மிடற்று அண்ணற்கு                              பரி 9, 1-7


ஆறு அறி அந்தணர்க்கு அரு மறை பல பகர்ந்து,
        தேறு நீர் சடைக் கரந்து, திரிபுரம் தீ மடுத்து,
        கூறாமல் குறித்ததன் மேல் செல்லும் கடுங் கூளி
        மாறாப் போர், மணி மிடற்று, எண் கையாய்! கேள், இனி:
5       படு பறை பல இயம்ப, பல் உருவம் பெயர்த்து நீ,
        கொடுகொட்டி ஆடுங்கால், கோடு உயர் அகல் அல்குல்,
        கொடி புரை நுசுப்பினாள் கொண்ட சீர் தருவாளோ?
        மண்டு அமர் பல கடந்து, மதுகையால் நீறு அணிந்து,
        பண்டரங்கம் ஆடுங்கால், பணை எழில் அணை மென் தோள்,
10      வண்டு அரற்றும் கூந்தலாள் வளர் தூக்குத் தருவாளோ?
        கொலை உழுவைத் தோல் அசைஇ, கொன்றைத் தார் சுவல் புரள,
        தலை அங்கை கொண்டு, நீ காபாலம் ஆடுங்கால்,
        முலை அணிந்த முறுவலாள் முன் பாணி தருவாளோ?
        என ஆங்கு
15      பாணியும், தூக்கும், சீரும், என்று இவை
        மாண் இழை அரிவை காப்ப,
        ஆணம் இல் பொருள் எமக்கு அமர்ந்தனை, ஆடி          கலி க வா

தொடங்கற்கண் தோன்றிய முதியவன் முதலாக,
        அடங்காதார் மிடல் சாய, அமரர் வந்து இரத்தலின்,
        மடங்கல் போல், சினைஇ, மாயம் செய் அவுணரைக்
        கடந்து அடு முன்பொடு, முக்கண்ணான் மூஎயிலும்
5       உடன்றக்கால், முகம் போல ஒண் கதிர் தெறுதலின்,
        சீறு அருங் கணிச்சியோன் சினவலின் அவ் எயில்
        ஏறு பெற்று உதிர்வன போல்                            கலி 2, 1-7

ஆன் ஏற்றுக் கொடியோன்                              கலி 26, 5
 இமையவில் வாங்கிய ஈர்ஞ்சடை அந்தணன்
உமை அமர்ந்து உயர்மலை இருந்தனனாக
ஐ இரு தலையின் அரக்கர் கோமான்
தொடிப் பொலி தடக்கையின் கீழ்ப்புகுத்து அம்மலை
எடுக்கை செல்லாது உழப்பவன் போல                   கலி 38; 1-5

சீறு அருமுன்பினோன் கணிச்சிபோல் கோடு சீஇ          கலி 101, 8
படரணி யந்திப் பசுங்கட் கடவுள்
இடரிய வேற்றெருமை நெஞ்சிடந் திட்டுக்
குடர்கூளிக் கார்த்துவான்                                கலி 101, 21 - 26
கொலைவன் சூடிய குழவித் திங்கள்                     கலி 103, 15
எரிதிகழ் கணிச்சியோன் சூடிய பிறை                    கலி 103, 25
மிக்கு ஒளிர் தாழ் சடை மேவரும் பிறை நுதல்
        முக்கண்ணான் உருவே போல்                   கலி 104, 11-12
பெரும் பெயர்க் கணிச்சியோன் மணி மிடற்று அணி போல கலி 105, 13

கோடுவாய் கூடாப்பிறையை பிறிது ஒன்று
நாடுவேன் கண்டனென் சிற்றிலுள் கண்டு ஆங்கே
ஆடையான் மூஉய் அகப்படுப்பேன் சூடிய
காணான் திரிதரும் கொல்லோ - மணிமிடற்று
மாண்மலர்க் கொன்றையான்                            கலி 142, 24-28

அயம் திகழ் நறுங் கொன்றை அலங்கல் அம் தெரியலான்
        இயங்கு எயில் எயப் பிறந்த எரி போல, எவ்வாயும்,
        கனை கதிர் தெறுதலின், கடுத்து எழுந்த காம்புத் தீ
        மலை பரந்து தலைக் கொண்டு முழங்கிய முழங்கு அழல்
5       மயங்கு அதர் மறுகலின், மலை தலைக் கொண்டென,
        விசும்பு உற நிவந்து அழலும், விலங்கு அரு, வெஞ் சுரம்
        இறந்து தாம் எண்ணிய எய்துதல் வேட்கையால்,
        அறம் துறந்து ஆயிழாய்! ஆக்கத்தில் பிரிந்தவர்
        பிறங்கு நீர் சடைக் கரந்தான் அணி அன்ன நின் நிறம்
10      பசந்து, நீ இனையையாய், நீத்தலும் நீப்பவோ?
        கரி காய்ந்த கவலைத்தாய், கல் காய்ந்த காட்டகம்,
        'வெரு வந்த ஆறு' என்னார், விழுப் பொருட்கு அகன்றவர்,
        உருவ ஏற்று ஊர்தியான் ஒள் அணி நக்கன்ன, நின்
        உரு இழந்து இனையையாய், உள்ளலும் உள்ளுபவோ?
15      கொதித்து உராய்க் குன்று இவர்ந்து, கொடிக் கொண்ட கோடையால்,
        'ஒதுக்கு அரிய நெறி' என்னார், ஒண் பொருட்கு அகன்றவர்,
        புதுத் திங்கட் கண்ணியான் பொன் பூண் ஞான்று அன்ன, நின்
        கதுப்பு உலறும் கவினையாய், காண்டலும் காண்பவோ?
        ஆங்கு
20      அரும் பெறல் ஆதிரையான் அணி பெற மலர்ந்த
        பெருந் தண் சண்பகம் போல, ஒருங்கு அவர்
        பொய்யார் ஆகுதல் தெளிந்தனம்
        மை ஈர் ஓதி மட மொழியோயே!        கலி 150




கார் விரி கொன்றைப் பொன் நேர் புது மலர்த்
தாரன்; மாலையன்; மலைந்த கண்ணியன்;
மார்பினஃதே மை இல் நுண் ஞாண்;
நுதலது இமையா நாட்டம்; இகல் அட்டு,
கையது கணிச்சியொடு மழுவே; மூவாய்
வேலும் உண்டு, அத் தோலாதோற்கே;
ஊர்ந்தது ஏறே; சேர்ந்தோள் உமையே
செவ் வான் அன்ன மேனி, அவ் வான்
இலங்கு பிறை அன்ன விலங்கு வால் வை எயிற்று,
எரி அகைந்தன்ன அவிர்ந்து விளங்கு புரி சடை,
முதிராத் திங்களொடு சுடரும் சென்னி,
மூவா அமரரும் முனிவரும் பிறரும்
யாவரும் அறியாத் தொல் முறை மரபின்,
வரி கிளர் வயமான் உரிவை தைஇய,
யாழ் கெழு மணி மிடற்று, அந்தணன்
தா இல் தாள் நிழல் தவிர்ந்தன்றால், உலகே.            அகம் க வா

.... மதி நிறைந்து
அறுமீன் சேரும் அகலிருள் நடுநாள்
மறுகு விளக்குறுத்து மாலை தூக்கிப்
பழவிறல் மூதூர்ப் பலருடன் துவன்றிய
விழவு                                        அகம் 141, 5-11
(கார்த்திகை விளக்கீடு -  திருநாளைக் குறிப்பது)

கண்ணி கார்நறுங் கொன்றை; காமர்
வண்ன மார்பின் தாருங் கொன்றை;
ஊர்தி வால்வெள் ளேறே; சிறந்த 
சீர்கெழு கொடியும் அவ்வேறு என்ப;
கறைமிடறு அணியலும் அணிந்தன்று; அக்கறை
மறைநவில் அந்தணர் நுவலவும் படுமே;
பெண்ணுரு ஒரு திறன் ஆகின்று; அவ்வுருத்
தன்னுள் அடக்கிக் கரக்கினும் கரக்கும்;
பிறை நுதல் வண்ணம் ஆகின்று; அப்பிறை
பதினெண் கணனும் ஏத்தவும் படுமே;
எல்லா உயிர்க்கும் ஏமம் ஆகிய,
நீரறவு அறியாக் கரகத்துத்
தாழ்சடைப் பொலிந்த அருந்தவத் தோற்கே.              புறம் க.வா.

பணியிய ரத்தைநின் குடையே முனிவர்
முக்கட் செல்வர் நகர்வலம் செயற்கே                    புறம் 6. 17-18

ஓங்குமலைப் பெருவில் பாம்பு ஞாண் கொளீஇ
ஒருகணை கொண்டு மூவெயில் உடற்றிப்
பெருவிறல் அமரர்க்கு வென்றி தந்த
கறைமிடற்றண்ணல் காமர் சென்னிப்
பிறை நுதல் விளங்கும் ஒருகண் போல                  புறம் 55,5

ஏற்று வலன் உயரிய எரி மருள் அவிர் சடை மாற்று
அருங் கணிச்சி மணி மிடற்றோனும்                     புறம் 56, 1-2

12. பால் புரை பிறை நுதற் பொலிந்த சென்னி
நீலமணி மிடற்று ஒருவன் போல
மன்னுக பெரும நீயே                                  புறம் 91, 5-7

நன்றாய்ந்த நீணிமிர்சடை
முதுமுதல்வன் வாய்போகா
தொன்றுபுரிந்த வீரிரண்டின்
ஆறுணர்ந்த வொருமுதுநூல்
இகல்கண்டோர் மிகல்சாய்மார்
மெய்யன்ன பொய்யுணர்ந்து
பொய்யோராது மெய்கொளீஇ
மூவேழ் துறையு முட்டின்று போகிய
உரைசால் சிறப்பி னுரவோர் மருக                              புறம் 166, 1-9

 பத்துப்பாட்டு

வெள் ஏறு     
வலம்வயின் உயரிய, பலர் புகழ் திணி தோள்,  
உமை அமர்ந்து விளங்கும், இமையா முக் கண்,
மூஎயில் முருக்கிய, முரண் மிகு செல்வனும்            திருமுருகு 151-154

திருமுருகாற்றுப்படை முழுமையும்

நீல நாகம் நல்கிய கலிங்கம் 
ஆலமர் செல்வற் கமர்ந்தனன் கொடுத்த
சாவந் தாங்கிய சாந்துபுலர் திணிதோள்
ஆர்வ நன்மொழி ஆயும்                        சிறுபா 96 - 99


நீரும் நிலனும் தீயும் வளியும்  
மாக விசும்போடு ஐந்து உடன் இயற்றிய
மழு வாள் நெடியோன் தலைவன் ஆக,   455
மாசு அற விளங்கிய யாக்கையர், சூழ் சுடர்      
வாடாப் பூவின், இமையா நாட்டத்து,   
நாற்ற உணவின், உரு கெழு பெரியோர்க்கு,     
மாற்று அரு மரபின் உயர் பலி கொடுமார்,      
அந்தி விழவில் தூரியம் கறங்க                         மதுரைக் 453-460

2. தென்னவற் பெயரிய துன்னரும் துப்பின்
தொன்முது கடவுள்                                    மதுரைக்


20. நீரகம் பனிக்கும் அஞ்சுவரு கடுந்திறல்
பேரிசை நவிர மேஎ யுறையும்
காரியுண்டிக் கடவுள தியற்கையும்                       மலை

 பதினெண் கீழ்க்கணக்கு


முக்கட் பகவன் அடி தொழாதார்க்கின்னா
பொற்பனை வெள்ளையை உள்ளாதொழுகின்னா
சக்கரத்தானை மறப்பின்னா வாங்கின்னா
சத்தியான் தாள் தொழாதார்க்கு                  இன்னா நாற்பது க.வா.

கண் மூன்றுடையான் தால் சேர்தல் கடிதினிதே    இனியவை நாற்பது க.வா.

முழுதுணர்ந்து மூன்றொழித்து மூவாதான் பாதம்
பழுதின்றி ஆற்றப் பணிந்து முழுதேத்தி           சிறுபஞ்சமூலம் க.வா.

அறுநால்வ ராய்ப்புகழ்ச் சேவடி யாற்றப்
பெறுநால்வர் பேணி வணங்கிப் - பெறுநால்
மறைபுரிந்து வாழுமேல் மண்ணொழிந்து விண்ணோர்க்கு
இறைபுரிந்து வாழுதல் இயல்பு.                  ஏலாதி க.வா.

வேலன் தரீஇய விரிசடைப் பெம்மான்
வாலிழை பாகத் தமரிய கொழுவேல்
கூற்றங் கதழ்ந் தெறி கொன்றையன்
கூட்டா உலகங் கெழீஇய மெலிந்தே.             கைன்னிலை க.வா.

 பிற நூல்கள்


மன்னிய நாண்மீன் மதிகனலி என்றிவற்றை
முன்னம் படைத்த முதல்வனைப் - பின்னரும்
ஆதிரையான் ஆதிரையான் என்றென் றயருமால்
ஊர்திரைநீர் வேலி உலகு                       முத்தொள் க.வா.

செங்கண் நெடியான்மேல் தேர்விசையன் ஏற்றியபூ
பைங்கண்வெள் ளேற்றான் பால் கண்டற்றால் - எங்கும்
முடிமன்னர் சூடியபூ மொய்ம்மலர்த்தார் மாறன்
அடிமிசையே காணப் படும்                              முத்தொள் 91


அதிராச் சிறப்பின் மதுரை மூதூர்க்
கொன்றையஞ் சடைமுடி மன்றப் பொதியில்
வெள்ளியம்பலத்து                                     சிலம்பு - பதிகம், 39-41

குழவித் திங்கள் இமையோர் ஏத்த
அழகொடு முடித்த அருமைத்தாயினும்                   சிலம்பு 2 38 - 39

பெரியோன் தருக திருநுதல் ஆக என                    சிலம்பு 2 41

பிறவா யாக்கைப் பெரியோன் கோயிலும்                 சிலம்பு 5:69

திரிபுரமெரியத் தேவர் வேண்ட  
எரிமுகப் பேரம்பு ஏவல் கேட்ப
உமையவ ளொருதிற னாக வோங்கிய
இமையவ னாடிய கொடுகொட்டி யாடலும்                சிலம்பு 6 40 - 43

தேர்முன் நின்ற திசைமுகன் காணப்
பாரதி யாடிய வியன் பாண் டரங்கமும்                   சிலம்பு 6 44 - 45

பிறைமுடிக்கண்ணிப் பெரியோன் ஏந்திய                 சிலம்பு 11 72

அருமறை மருங்கின் ஐந்தினும் எட்டினும்
வருமுறை எழுத்தின் மந்திரமிரண்டும்                   சிலம்பு 11 128 - 129

கண்ணுதல் பாகம்                                      சிலம்பு 12 2

ஆனைத்தோல் போர்த்து                        சிலம்பு 12 8

புலியின் உரி உடுத்து                           சிலம்பு 12 8

கண்ணுதலோன்                                சிலம்பு 12 10

நுதல் கிழித்து விழித்த இமையா நாட்டத்து               சிலம்பு 12 55

நஞ்சுண்டு கறுத்த கண்டி                        சிலம்பு 12 57

நுதல்விழி நாட்டத்து இறையோன் கோயிலும்             சிலம்பு

செஞ்சடை வானவன் அருளினில் விளங்கி
வஞ்சித் தோன்றிய வானவ கேளாய்                     சிலம்பு

தெண்ணீர்க் கரந்த செஞ்சடைக் கடவுள்
வண்ணச் சேவடி மணிமுடி வைத்தலின்                 சிலம்பு

இமையவர் உறையும் இமையச் செவ்வரைச்
சிமையச் சென்னித் தெய்வம் பரசி                       சிலம்பு

சென்னியன் இளம்பிறை சூடிய இறையவன்              சிலம்பு 22 86 - 87

ஆலமர் செல்வன் பெயர் கொண்டு வளர்ந்தோய்           சிலம்பு 23 91

ஆலமர் செல்வன் மகன்                        சிலம்பு 24 15

நிலவுக்கதிர் முடித்த நீளிருஞ் சென்னி
உலகுபொதி உருவத்து உயர்ந்தோன் சேவடி
மறஞ்சேர் வஞ்சி மாலையொடு புனைந்து
இறைஞ்சாச் சென்னி இறைஞ்சி வலங்கொண்டு
மறையோர் ஏந்திய ஆவுதி நறும்புகை
நறைகெழு மாலையின் நல்லகம் வருத்தக்
கடக்களி யானைப் பிடர்த்தலை ஏறினன்                  சிலம்பு 26 54 - 60

குடக்கோக் குட்டுவன் கொற்றம் கொள்கென
ஆடக மாடத்து அறிதுயில் அமர்ந்தோன்
சேடங் கொண்டு சிலர் நின்று ஏத்தத்
தெண்ணீர்க் கரந்த செஞ்சடைக் க்டவுள்
வண்ணச் சேவடி மணிமுடி வைத்தலின்
ஆங்கது வாங்கி அணிமணிப் புயத்துத்
தாங்கினன் ஆகித் தகைமையில் செல்வுழி        சிலம்பு 26 

சடையினர் விடையினர் சாம்பற் பூச்சினர்        சிலம்பு கால்கோட் காதை

விண்ணோர் அமுதுண்டும் சாவ ஒருவரும்
உண்ணாத நஞ்சுண்டு இருந்தருள் செய்குவாய்            சிலம்பு - வேட்டுவவரி

திருநிலைச் சேவடி சிலம்புவாய் புலம்பவும்
பரிதரு செங்கையிற் படுபறை யார்ப்பவுஞ்
செங்கணாயிரந் திருக்குறிப்பருளவுஞ்
செஞ்சடை சென்று திசைமுகமலம்பவும்
பாடகம் பதையாது சூடகந் துளங்காது
மேகலை யொலியாது மென்முலை யசையாது
வார்குழை யாடாது மணிக்குழ லவிழா
துமையவ ளொருதிற நாக வோங்கிய
விமைய னாடிய கொட்டிச் சேதம்                சிலம்பு 28 67 - 75

இமையச் சிமையத் திருங்குயிலாலுவத்து 
உமையொரு பாகத்து ஒருவனை                 சிலம்பு 28 102-103


 சிலப்பதிகாரம்
கிறிஸ்துவுக்குப்பின் தோன்றிய சிலப்பதிகாரம், மணிமேகலைஎன்னும் இரண்டு காப்பியங்களும் சிவபெருமானைக் குறிக்கின்றன. இந்திரவிழவூர் எடுத்தகாதையில் ''பிறவா யாக்கைப் பெரியோன்'' என்று சிவனைச் சிலப்பதிகாரம் குறிக்கிறது (169-170).
சிவந்த சடையினை உடைய சிவபெருமான் திருவருளினாலே வஞ்சிப்பதி விளங்குமாறு உதித்த சேரன் என்று சேரன் செங்குட்டுவனைக் குறிப்பதைக் கீழ்வரும் அடிகள் தெளிவாக உணர்த்துகின்றன
1.2.1 தொல்காப்பியக் குறிப்பு
'மண வாழ்க்கையில் ஈடுபட்டு மக்களைப் பெற்று இன்பவாழ்வு வாழ்ந்ததும், தலைவனும் தலைவியும் கடவுளைப் பற்றி எண்ண முற்பட வேண்டும். அதுவே வாழ்க்கையின் குறிக்கோளாகும்’ என்று தொல்காப்பிய நூற்பா கூறுகின்றது.
காமஞ் சான்ற கடைக்கோட் காலை
ஏமஞ் சான்ற மக்களொடு துவன்றி
அறம்புரி சுற்றமொடு கிழவனும் கிழத்தியும்
சிறந்தது பயிற்றல் இறந்ததன் பயனே
 

(பொருள். கற்பியல்: 190)
முல்லை, குறிஞ்சி, மருதம், நெய்தல் என்ற நானிலத்திற்கும் உரிய தெய்வங்கள் இவையெனக் கீழ்வரும் நூற்பா கூறுகின்றது.
மாயோன் மேய காடு உறை உலகமும்
சேயோன் மேய மைவரை உலகமும்
வேந்தன் மேய தீம்புனல் உலகமும்
வருணன் மேய பெருமணல் உலகமும்
முல்லை குறிஞ்சி மருதம் நெய்தல் எனச்
சொல்லிய முறையாற் சொல்லவும் படுமே 


(பொருள். அகத்திணையியல் - 5)
(மாயோன் = திருமால், மேய = விரும்பிய, காடுறை = முல்லை நிலம் (காடும் காட்டைச் சார்ந்த இடமும்), சேயோன் = முருகன், மைவரை = குறிஞ்சி நிலம் (மலையும் மலையைச் சார்ந்த இடமும்), வேந்தன் = இந்திரன், தீம்புனல் = மருதநிலம் (வயலும் வயலைச் சார்ந்த நிலமும்), பெருமணல் = நெய்தல் (கடலும் கடலைச் சார்ந்த இடமும்)
இவற்றிலிருந்து பழந்தமிழர்கள் கடவுட்கொள்கை உடையவர்கள் என்பதும், எல்லாவற்றையும் கடந்து நின்ற முழுமுதற் கடவுள் ஒருவனைப் பற்றிய கோட்பாட்டினை உடையவர்கள் என்பதும் பெறப்படும்.
''வினையின் நீங்கி விளங்கிய அறிவின் முனைவன் கண்டது முதல் நூலாகும்'' என்பது மற்றொரு நூற்பா. ‘வினையின் நீங்கிய முனைவன்’ என்பதாலேயே, அவன் என்றுமே வினையினால் கட்டப்படாதவன் என்பது பெறப்படுகிறது. பழந்தமிழர்கள் முழுமுதற் கடவுளையே தம் கருத்தில் கொண்டிருந்தனர் என்பர். இன்றும் பேச்சு வழக்கில் தெய்வத்தைக் குறிப்பதாக உள்ள கடவுள் என்னும் சொல் எல்லாவற்றையும் ''கடந்து நிற்பது'' என்னும் பொருளைக் காட்டி நிற்கிறது. தொல்காப்பியர் இச்சொல்லை ஆள்கிறார். 
காமப்பகுதி கடவுளும், வரையார்,
ஏனோர் பாங்கினும் என்மனார் புலவர்
 

(பொருள், புறத்திணையியல்: 81)
இங்கே 'கடவுள்' என்பது தத்துவப் பொருளாக அமைந்த கடவுளராவர். மாயோன், சேயோன், வருணன், இந்திரன் முதலியோர் திணைநிலைக் கடவுளர்.
திருவள்ளுவர் ஆண்ட 'இறை' (388) என்னும் சொல், இருத்தலையும் எல்லா இடத்திலும் நிறைந்திருத்தலையும் குறிக்கும். இக்கருத்தைத் திருக்குறளின் முதல் அதிகாரமான கடவுள் வாழ்த்திலிருந்து பெறுகிறோம். (இறைவன் 5,10) இறைவன் என்ற சொல்லால் எங்கும் நிறைந்தும் எல்லாவற்றையும் கடந்தும் உள்ள கடவுளைப் பற்றிய கோட்பாடு தமிழர்களிடையே நிலவி வந்தது எனலாம். தொல்காப்பியத்தில் வரும் கந்தழி என்னும் சொல்லும் தெய்வத்தையே குறிக்கும். 
கொடிநிலை கந்தழி வள்ளி என்ற
வடுநீங்கு சிறப்பின் முதலன மூன்றும்
கடவுள் வாழ்த்தொடு கண்ணிய வருமே
 

(பொருள், புறத்திணையியல் : 85)
''இறைவன்'' முழுமுதற் கடவுள், சுதந்திரமுடையவன், கடந்து நிற்பவன் என்னும் பொருள்களை இச்சொல் குறிக்கும் என்று நச்சினார்க்கினியர் கூறுகிறார்.
1.2.2 எட்டுத்தொகை
அகநானூறு, புறநானூறு, கலித்தொகை, பதிற்றுப்பத்துப் போன்ற எட்டு நூல்களையும் எட்டுத்தொகை எனக் குறிப்பிடுவார்கள். இந்த நூல்கள் அகம், புறம் என்னும் இருவகை வாழ்வையும் எடுத்துக் காட்டுகின்றன. அவற்றுள் சிவன் பற்றிய குறிப்புகளை இந்தப் பகுதியில் காணலாம்.
காவிரிப்பூம்பட்டினம், மதுரை, வஞ்சி முதலிய பெருநகரங்களில் இக்கடவுளர்க்குரிய கோயில்கள் இருந்தன. எட்டுத்தொகை நூல்களுள்அகநானூறு, புறநானூறு, ஐங்குறுநூறு, பதிற்றுப்பத்து, கலித்தொகைஆகிய ஐந்து நூல்களின் கடவுள் வாழ்த்துப் பாடல்கள் சிவனைப் பற்றியே அமைந்துள்ளன. ஆயின் இப்பாடல்கள் பிற்காலத்தைச் சார்ந்தவை.
சங்க நூல்களில் சிவனைப் பற்றிய குறிப்புகள் விரிவாக வந்துள்ளன. ஆனால் சிவன் என்ற பெயர் அங்கே வழங்கப்படவில்லை. சிவனை அடையாளங் காட்டும் வகையில் தொடர்கள் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன.
• கலித்தொகை 
இமையவில் வாங்கிய ஈர்ஞ்சடை யந்தணன்
உமை யமர்ந் துயர்மலை இருந்தனனாக
ஐயிரு தலையின் அரக்கர் கோமான்
தொடிப்பொலி தடக்கையிற் கீழ்புகுத் தம்மலை
எடுக்கல் செல்லாது உழப்பவன் போல........ 

(கலித்தொகை, 38)
(ஈர்ஞ்சடை = ஈரத்தை உடைய சடையினை உடைய, அந்தணன் = இங்குச் சிவன், அரக்கர் கோமான் = இராவணன், தொடி = ஓர் அணிகலன், பொலி = விளங்குகின்ற, உழப்பவன் = வருந்துபவன்)
இமயமலையிடத்துப் பிறந்த மூங்கிலாகிய வில்லை வளைத்தவனும்கிய ஈரத்தை உடைத்தாகிய சடையினை உடையவனும் ஆகியஇறைவன் இறைவியோடு பொருந்தி, உயர்ந்த கயிலைமலையில் இருந்தனன். அரக்கர்க்கு அரசனாகிய பத்துத் தலையை உடைய இராவணன் மலையை எடுப்பதற்குக் கையைக் கீழே செருகித் தொடிப்பொலிவு பெற்ற அத்தடக்கையினாலே அம்மலையை எடுக்க இயலாது வருந்திய நிலைபோல.....
இங்குச் சிவனைப் பற்றிய குறிப்பும் இராவணன் கயிலாய மலையைத் தூக்க முயன்று முடியாமற் போனதும் இடம்பெற்றுள்ளன. (குறிஞ்சிக்கலி - 38)
கலித்தொகையில் வேறொரு பாடலிலும் சிவனைக் குறிக்கும் முக்கண்ணான் என்ற சொல் இடம் பெற்றுள்ளது. அச்சொல் இடம்பெறும் பாடலைக் கீழே பார்க்கலாமா?
தொடங்கற்கட் டோன்றிய முதியவன் முதலா
அடங்காதார் மிடல்சாய அமரர் வந்திரத்தலின்
மடங்கல்போற் சினைஇ மாயஞ்செய் அவுணரைக்
கடந்தடு முன்பொடு முக்கண்ணான் மூவெயிலும்
உடன்றக்கால் முகம்போல ண்கதிர் தெறுதலின்

(கலித்தொகை, 2)
(தொடங்கற்கண் = உலகங்களைப் படைக்கக் கருதியபோது, முதியவன் = அயன், பிரம்மா; அடங்காதார் = அரக்கர், மிடல்சாய = வலிமை கெட, மடங்கல் = சிங்கம், சினை = கோபித்து, மூவெயில் = திரிபுரங்கள், மூன்று கோட்டைகள்)
இதில் முக்கண்ணான் என்ற தொடர் இடம் பெறுகிறது. தேவர்களுக்காக அவுணர்களை அடக்க மூன்று புரங்களை எரித்த சிவனின் செயல்பாடு விரிவாகக் குறிக்கப்படுகிறது.
• புறநானூறு
உண்டவரை நீண்ட நாள் வாழ்விக்கும் அரிய நெல்லிக்கனியை அதியமானிடமிருந்து பெற்ற ஒளவை அவனை வாழ்த்தும்போது,
பால்புரை பிறைநுதல் பொலிந்த சென்னி
நீலமணிமிடற் றொருவன் போல
மன்னுக பெரும நீயே..... 

(புறம் :91)
(மிடறு - கழுத்து)
என்கிறார்.
பால்போலும் பிறை நெற்றியில் பொருந்திப் பொலிந்த திருமுடியினையும் நீலமணி போலும் கரிய திருமிடற்றினையும் உடைய ஒருவனைப்போல (சிவனைப்போல) நிலைபெறுவாயாக என வாழ்த்துகிறார்.
இங்கு, சிவன் அணிந்திருக்கும் பிறையும் அவனுடைய நீலமணிமிடறும் குறிப்பிடப்படுகின்றன.
மற்றொரு புறப்பாட்டில் முழுமுதற் கடவுள் என்று பொருள்படும் முதுமுதல்வன் என்ற தொடர் கீழ்வரும் அடிகளில் இடம்பெறுகிறது.
நன்றாய்ந்த நீணிமிர்சடை
முது முதல்வன்

                                   

(புறம் :166)
புறநானூறு கடவுள் வாழ்த்துப்பாடலில் கொன்றைப்பூ அணிந்த திருமார்பும், ஆனேறு (நந்தி) ஏறப்படும் வாகனமாகவும், கொடியாகவும் குறிக்கப்படுகின்றன. நஞ்சினது கறுப்பு, திருமிடற்றை அழகு செய்தது... ஒரு பக்கம் பெண்வடிவு ஆயிற்று என்று சிவனின் அடையாளங்களை விரிவாகப் பேசுகிறது. (புறம்: கடவுள் வாழ்த்து)
ஏற்றுவலன் உரிய எரிமருள் அவிர்சடை
மாற்றருங் கணிச்சி மணிமிடற்றோனும்

என்று மற்றொரு புறநானூற்றுப்பாடல் (56) குறிக்கிறது.
(எரிமரு = அழல்போலும், கணிச்சி = மழுப்படை, மணி = இங்கு நீலமணி, மிடறு = கழுத்து)
அதாவது ஆனேற்றை வெற்றியாக உயர்த்த அழல்போலும் விளங்கிய சடையினையும் விலக்குதற்கு அரிய நீலமணிபோலும் திருமிடற்றை உடையோனும் என்று பொருள்படுகிறது.
சிவனுடைய சடையும், அவன் கையில் தாங்கியிருக்கும் மழுப்படையும் நீலமணிமிடறும் இங்கு விளக்கம் பெறுகின்றன. கலித்தொகை (103) வாள் ஏந்தியவன் என்னும் பொருள்தரும் கணிச்சியோன் என்று குறிப்பிடுகிறது.
ஐங்குறுநூறு கடவுள் வாழ்த்துப் பாடலில் ‘நீலமணி வாலிழை பாகத்து ஒருவன்’ என்று சிவனைக் குறிப்பிடுகிறது.
இந்தக் கூற்றுகள் குறிப்பிடத்தக்கவை. காத்தல் கடவுளாகிய சிவபெருமானே எல்லாவற்றையும் அழிக்கிறான் (எல்லாவுயிர்க்கும் ஏமமாகிய - புறநானூறு, கடவுள் வாழ்த்து) அழித்தபிறகு கொடு கொட்டி என்னும் கூத்தினை ஆடுகிறான் (கொடுகொட்டி ஆடுங்கால் ..... நுசுப்பினாள் கொண்ட சீர் தருவாளோ- கலித்தொகை, கடவுள் வாழ்த்து) (நுசுப்பினாள் = இடையை உடையவள், சீர் = தாளவகை) என்ற இந்தக் குறிப்புகள் - குறிப்பாக, காத்தலும் அழித்தலும் சிவபெருமானாலேயே நடைபெறுகின்றன என்னும் கருத்து - சிவபெருமான் படைத்தல், காத்தல், அழித்தல், மறைத்தல், அருளல் என்னும் ஐந்தொழில்களைச் செய்கிறான் என்ற சைவசித்தாந்தக் கருத்தைக் குறிப்பால் உணர்த்தும்.
1.2.3 பத்துப்பாட்டு
சங்க இலக்கியத்தின் மற்றொரு தொகுதி பத்துப்பாட்டு ஆகும். ஆற்றுப்படை நூல்கள் ஐந்தும் இதில் அடங்கும். காவிரிப்பூம்பட்டினத்தைச் சிறப்பிக்கும் பட்டினப்பாலையும் தமிழகத்துப் பூக்களைப் பற்றிக் கூறும் குறிஞ்சிப்பாட்டும், நிலையாமையைக் கூறும் மதுரைக்காஞ்சியும்பத்துப்பாட்டில் இடம் பெறுகின்றன. அகப்பொருள் நூலோ என்று கருதும் அளவுக்குச் சிறப்பாக உள்ள நெடுநல்வாடையும், தலைவி தலைவன் வருகைக்காகக் காத்திருக்கும் செய்தியைக் கூறும் முல்லைப்பாட்டும்இத்தொகுதியைச் சேர்ந்தவை. மக்கள் வாழ்க்கையை விரிவாகக் கூறும் இந்த நூல்களில் சிவனைப் பற்றிய குறிப்புகளும் இடம் பெறுகின்றன.
நீலநாகம் நல்கிய கலிங்கம்
ஆலமர் செல்வற் கமர்ந்தனன் கொடுத்த ....ஆய் 

(சிறுபாணாற்றுப்படை, 96-97)
(கலிங்கம் = ஆடை, ஆலமர் செல்வன் = சிவன், ஆய் = கடையெழு வள்ளல்களுள் ஒருவன்)
இது, பாம்பு ஈன்று கொடுத்த ஒளிவிளங்கும் நீலநிறத்தை உடைய உடையினை, ஆலின் கீழிருந்த அமரர் இறைவனுக்கு நெஞ்சு பொருந்தி (மனம் விரும்பி) கொடுத்த ஆய் எனப் பொருள்படும்.
மதுரைக் காஞ்சியில் சிவனின் பல சிறப்புகள் கூறப்படுகின்றன. ஆனால் சிவன் என்ற பெயர் காணப்படவில்லை. 
நீரு நிலனுந் தீயும் வளியு
மாக விசும்போ டைந்துடனியற்றிய
மழுவாள் நெடியோன் தலைவனாக


(453-455)
(வளி = காற்று, விசும்பு காயம்)
என்ற குறிப்பு வருகிறது.
இதன் பொருள்: திக்குகளை உடைய ஆகாயத்துடனே நீரும் நிலனுமாகிய ஐந்தினையும் சேரப்படைத்த மழுவாகிய வாளை உடைய பெரியோனை ஏனையோரின் முதல்வனாகக் கொண்டு .... என்று கொள்ளலாம்.
இவ்வாறெல்லாம் பத்துப்பாட்டில் சிவனைப் பற்றிய அடையாளங்களுக்கான குறிப்புகள் காணப்படுகின்றன.

1-சிவனைக் குறிக்க மதுரைக் காஞ்சி பயன்படுத்தும் தொடர் யாது?
மழுவாள் ஏந்தியவன் என்ற தொடர் சிவனைக் குறிக்க மதுரைக் காஞ்சியில் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

2-சிவனைக் குறிக்க மதுரைக் காஞ்சி பயன்படுத்தும் தொடர் யாது?
மழுவாள் ஏந்தியவன் என்ற தொடர் சிவனைக் குறிக்க மதுரைக் காஞ்சியில் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது.