Tuesday, 22 August 2017

நல்வினை, தீவினை

மனிதர்களின் மனம், வாக்கு, செயல் ஆகியவற்றினால் நல்வினை, தீவினை ஏற்படுகின்றது.
நல்வினை பயன் புண்ணியமும், தீவினை பயன் பாபமும் ஏற்படுகின்றது.நல்வினை, தீவினை இரண்டுமே ஆன்ம ஈடேற்றத்திற்க்கு தடையே என்பது சித்தாந்தம்.
ஆனால், எந்த சித்தாந்த கொள்கையிலும் அடைபடாத, ஒரு சராசரி மனிதன் நற்செயல்களால் புண்ணியத்தையும், துர் செயல்களால் பாபத்தையும் பெறுகின்றான்.
அதிகபாபம் செய்த ஒரு மனிதன், ஒரு காலகட்டத்தில், தாம் செய்த பாபங்களுக்கு பிராயச்சித்தம் உண்டா என்று ஏங்குகிறான்.
அந்நிலையில் சமயவாதிகள், அறியாமற் செய்த பாபத்திற்க்கு கழுவாய் உண்டு.ஆனால் அறிந்து செய்த பாபத்திற்க்கு கழுவாய் அதாவது மன்னிப்பே கிடையாது என்கின்றார்கள்.
உலக யதார்த்தத்தில், இந்நிலையில் அதிக பாபம் செய்த ஒரு சராசரி மனிதன், கையறு நிலையில் மனம் வெதும்புகின்றான்.
அறிந்தே செய்த பாபத்திற்க்கு மன்னிப்பே இல்லையா என்றால்,
எனக்கென்னவோ, எத்தகைய பாபம் ஒருவன் செய்திருந்தாலும் அவன் பாபத்தின் கழுவாய் அவன் கண்ணீரில் உள்ளது என்று தோன்றுகின்றது.
இறைவனிடம் சரணாகதி அடைந்து, தான் என்ற நிலை அழிந்து, உள்ளம் உருகி அழுதால், இறைவன் மன்னிப்பான் என்றே தோன்றுகின்றது.
"யானே பொய் என்நெஞ்சும் பொய் :என் அன்பும் பொய், ஆனால் வினையேன் அழுதால் உன்னைப் பெறலாமே "
என்ற ஸ்ரீ மாணிக்கவாசகரின் வாக்கின் பொருள் மன்னிப்பு உண்டு என்பது தானே?
"கொல்வா ரேனுங் குணம்பல நன்மைகள்
இல்லா ரேனும் இயம்புவ ராயிடின்
எல்லாத் தீங்கையும் நீங்குவ ரென்பதால்
நல்லார் நாமம் நமச்சிவாயே "
என்ற ஸ்ரீ சம்பந்த பெருமான் வாக்கும் மன்னிப்பு உண்டு என்று கூறுவதாகவே தோன்றுகின்றது.
எனவே ,அறியாமற் செய்த பாபத்திற்க்கு மனம் உண்மையாக வருந்தியதும் உடன் மன்னிக்கப்படும்.
அறிந்தே செய்த பாபத்திற்க்கு பல்காலம் உளம் உருகி இறைவன் நாமத்தை நினைந்து, கண்ணிர் மல்க. வருந்தினால், மன்னிக்கப்படும்.
ஏழையின் அழுகுரல் இறைவனை சென்று அடையும் என்பதில் மாற்று இல்லை.
(இங்கு ஏழை என்பது செல்வதை மையமாக கொண்டது அல்ல.)
"சைவத்தமிழன்அஞ்சுவதும் அடிபணிவதும் ஈசன் ஒருவனுக்கே. "
"•மேன்மை கொள் சைவநீதி விளங்குக உலகமெல்லாம்•"
அன்பே சிவம் .
அருள்செல்வன்.
சிவ சிவ ஓம் நமசிவாய

இவ் இழிவு வாழ்வுக்கு காரணம் ௭ன்ன ?


இவ் இழிவு வாழ்வுக்கு காரணம் ௭ன்ன ?


                                                          சிவ சிவ ஓம் நமசிவாய 

மிக உயர்ந்த வாழ்வியல்கட்டமை கொண்ட தமிழ் சமூகம் கடந்த 100 ஆண்டுகலாக நாடுஅற்று , நாதிஅற்று கேட்பாறின்றி,  அலைந்துதிாிகின்றது. 

இவ் இழிவு வாழ்வுக்கு காரணம் ௭ன்ன ?
•பகுத்தறிவு பேசும் வாழாவெட்டி கும்பலால்  இவ் இழிவு வாழ்வு .
பகுத்தறிவு பேசும் திருட்டுதிராவிடகும்பலால் இவ் இழிவு வாழ்வு .
•கிறிஸ்தவ அமைப்புகலால் இவ் இழிவு வாழ்வு.
•கற்பனாவாதசோசலிச கும்பலால் இவ் இழிவு வாழ்வு.
சைவதமிழனின் வாழ்வியல் நெறி இழிவுபடுத்தப்படுவதால் தீமைகளையும்,பாவங்களையும் வருங்கால தமிழா் சமுதாயத்தை செய்யதூண்டுகின்றது. இதணால் வருங்கால தமிழா் சமுதாயத்தைஅழிபாதைக்கு வழிநடாத்துகின்றது மேற்கூறிய கும்பல்கள் இதனால் தமிழா்வாழ்வியல் சீரழிகின்றது. இது தமிழா் அழிவிற்கேவழிவகுக்கும் .
.
ஏமாற்றுதல் அதிகாிப்பு ,அபகரிப்புசெய்தல் அதிகாிப்பு ,
ஆள் கடத்தல் அதிகாிப்பு ,வன்முறை அதிகாிப்பு, வஞ்சகம் செய்தல் அதிகாிப்பு , அநியாயம்செய்தல் அதிகாிப்பு அக்கிரமம்,பொய்,திருட்டுசெய்தல் அதிகாிப்பு ,
சூது செய்தல் அதிகாிப்பு , இரண்டகம்செய்தல் அதிகாிப்பு , நம்பிக்கைக்கேடு செய்தல் அதிகாிப்பு , மோசடி செய்தல் அதிகாிப்பு ,சூழ்ச்சி செய்தல் அதிகாிப்பு.
சைவம் மதம் அல்ல சைவத்தமிழனின்வாழ்வியல் நெறி ---
•ஒழுக்க நெறி • மருத்துவம்
• வானசாஸ்திரம் • அறிவியல் • ஆச்சாரகோவை ..
• உளவியல் • ஆன்மீகம் • யோகமவாழ்வியல்.
•சைவகலை ,சைவகலாச்சாரம் ,சைவபண்பாடு. 
• அன்பே வாழ்வியல் தவமாக வாழ்ந்தவன் சைவதமிழன்.
தமிழ் சைவர்கள்  அனைவரும்  சிவகுலமே இங்கு சாதியம் இல்லை.
"அன்பும் சிவமும் இரண்டு என்பர் அறிவிலார்
அன்பே சிவமாவது ஆரும் அறிகிலார்  
அன்பே சிவமாவது ஆரும் அறிந்தபின்
அன்பே சிவமாய் அமர்ந்திருந் தாரே " 
•முடிந்த முடிவாணா உயர்ந்த வாழ்வியல் நீதியான சமத்துவமாணா மேன்மை கொள் சைவநீதி விளங்குக உலகமெல்லாம் என்ற வாழ்வியல் கோட்பாட்டையும்.இப்படியான வளர்ச்சி கண்ட நிலையில்திருக்குறள்,நீதி நூல்கள் மூலமாக மிக உயர்ந்த
எண்ணங்களைபிரதிபலிக்கும். சைவத்தமிழனின் வாழ்வியல்கட்டமைப்பு.

•சைவத்தமிழனின் தொண்மை எண்பது நல்ல பாரம்பரியம் அதணால் தான் சகாவரம் பெற்று நிளைத்து நிற்கும் திறன் போன்றபண்புகளையும்,கொண்டு காலவெள்ளத்தாலும் , பகுத்தறிவு பேசும் வாழாவெட்டி மனிதா்கள் ,/ திருட்டுதிராவிடகும்பலால் , கிறிஸ்தவ அமைப்புகலால் ,கற்பனாவாதசோசலிச கும்பல் போன்றவா்களின் தாக்குதலாலும், அழியாது.என்றும் இளமை துடிப்போடு சைவதமிழன் இயங்குகின்றான் என்றால் மிகையாகாது .
•பகுத்தறிவு என்னும் தமிழ் சொல்லை இந்தியாவில் தமிழ்மொழியை காட்டு முராண்டி மொழி என சொன்ன நாத்தீக திராவிடம் பாவித்தால் அது திராவிடத்துக்கு சொந்தமானபகுத்தறிவு .
•பகுத்தறிவு என்னும் தமிழ் சொல்லைஅப்பாவா அம்மாவ என அறிவது கூட குழந்தையின் பகுதறிவு அது சைவத்தமிழனின் பகுத்தறிவு .
 நாத்திகம் விட்டில் பூச்சிகளாக  கும்பலில் பிறந்து, 
 நாத்திகம் விட்டில் பூச்சிகளாக  கும்பலுடன் வளா்ந்து,  
நாத்திக கூட்டம்விட்டில் பூச்சிகளாக கும்பலுடன்அழியும்.
 அதில் தூண்டி அமிழ்த்திய அசுர சக்திகளும் காரணம்.  
"தமிழர் மீண்டும் வாழ்வில் வளம் பெற,
நம் முன்னோர்கள் நமக்கு அளித்த
மனிதனைத் தெய்வமாக மாற்றும்
சிறப்புடைய சங்க இலக்கியங்களைக்
கற்போம்; வாழ்வில் வளம் சேர்ப்போம்" 

"சைவத்தமிழன்அஞ்சுவதும் அடிபணிவதும் ஈசன் ஒருவனுக்கே. "
"•மேன்மை கொள் சைவநீதி விளங்குக உலகமெல்லாம்•"
அன்பே சிவம் .
அருள்செல்வன்.
சிவ சிவ ஓம் நமசிவாய

Saturday, 12 August 2017

பெயரிட்டதும் வெள்ளைக்காரன்

வெறும் 500 ஆண்டுகளுக்கு முன்னாள் வெள்ளைக்காரன் ஒருங்கிணைந்த மாநிலங்களை ஆட்சி செய்து அதை இந்தியா என்று பெயரிட்டதும் ,இந்து என்று பெயரிட்டதும் வெள்ளைக்காரன்.

தமிழர் நிலத்திணைகள் ஐந்து வகை நிலம் அதில் இந்து என்று ஒன்றும் இல்லை.

Tuesday, 8 August 2017

திருட்டு திராவிடத்தால் சைவ ஆலயங்கள் சிதைக்கப்பட்டன.

 ஐ.நா சபையின் யுனஸ்கோ இடைக்கால அறிக்கை .

திருட்டு திராவிடத்தால்  சைவ ஆலயங்கள்  அழிக்கப்பட்டுள்ளதும், பல சிற்பங்கள் திருடப்பட்டுள்ளதும் இப்பொழுது ஐ.நா சபையின் யுனஸ்கோ இடைக்கால அறிக்கை மூலம்  தெரியவந்துள்ளது.


ஐ.நா சபையின் யுனஸ்கோ அமைப்பானது தமிழகத்தில் உள்ள பாரம்பரியமான ஆயிரம் ஆண்டுகள் பழைமையான கோயில்கள் ஆய்வு செய்து இடைக்கால அறிக்கை அளிக்கப்பட்டுள்ளது.
ஐ.நா சபையின் யுனஸ்கோ அமைப்பானது தமிழகத்தில் உள்ள பாரம்பரியமான ஆயிரம் ஆண்டுகள் பழைமையான கோயில்கள் ஆய்வு செய்து நேற்று உலகளவில் அனைவருக்கும் தெரியும் வகையில் ஒரு இடைக்கால அறிக்கை அளிக்கப்பட்டுள்ளது.
அந்த அறிக்கையில் சோழர்கள் கால கோயில்களான, தஞ்சாவூர், கங்கைகொண்ட சோழபுரம், கும்பகோணத்தை சுற்றியுள்ள கோயில்கள், மதுரை மீனாட்சி கோயில் போன்ற. கோயில்களை ஆய்வு செய்ததில் பல சீர்கேடுகளும், முறைகேடுகளும் அம்பலமாகியுள்ளன.
புனரமைப்பு என்ற பெயரில் பல கோயில்களின் அறிய சிற்பங்கள் அழிக்கப்பட்டுள்ளதும், பல சிற்பங்கள் திருடப்பட்டுள்ளதும் இப்பொழுது தெரியவந்துள்ளது.முக்கியமாக கும்பகோணம் அருகே உள்ள மானம்பாடி கோயில் சிதைக்கப்பட்டு, அறிய சிற்பங்கள் திறந்த வெளியில் பாதுகாப்பற்று உள்ளன.
தமிழக அறநிலையத்துறை கட்டுப்பாட்டில் 38000 கோயில்களும்.இக்கோயிலுக்கு சொந்தமான 4லட்சம் ஏக்கர் நிலங்கள் உள்ளன.
.பொதுவாக கோயில்கள் மூன்று வகை.
1)மிகப்பெரிய நகரக்கோயில்கள்.
2) டவுன் கோயில்கள்.
3)கிராமக் கோயில்கள்.
இதில் உள்ள மூன்று வகை கோயில்களின் நிலங்களை மொத்தமாக கொள்ளை அடிப்பதே, கடந்த ஐம்பது ஆண்டு திராவிட நாத்திக அரசுகளின் கொள்கையாக இருந்துவந்துள்ளது.
முக்கியமாக தெய்வத்தின் மீது இருந்த நம்பிக்கை, பாவ புண்ணியங்களுக்கு பயந்த தன்மையை, கடந்த ஐம்பது ஆண்டு திருட்டு திராவிட அரசுகளும், நாத்திக வாதிகமும் மக்களிடமும், இளைஞர்களிடமும் அறத்தன்மையை சீர்குலைத்து, நம் முன்னோர்கள் உணர்த்திய "சிவன் சொத்து குலநாசம் " என்ற உணர்வை, தர்மத்தை சிதைத்து சீரழித்தனர்.
இதனால் பொதுவாகவே கோயில் சொத்துக்களை சுரண்டுகின்றோம் என்ற குற்ற உணர்வு மக்களிடமும், இதே காலகட்டத்தில் படித்து அறநிலையதுறை அதிகாரிகளாக வந்த இளைஞர்களுக்கும் அறம் சார்ந்த உணர்வும், கோயில் சொத்தை கொள்ளையடிக்கின்றோம் என்ற பயமும் அறவே இல்லாமல் போய்விட்டது.
திராவிட நாத்தீக பிரசாரத்தால் அறம் சார்ந்த பயமற்ற தன்மை இல்லாதுபோனதால், இக்காலகட்டத்தில் ஆட்சி புரிந்த திராவிட கட்சிகளின் அமைச்சர்கள் முதற்க்கொண்டு, மாவட்டம், ஒன்றியம், வட்டம், வார்டு கவுன்சிலர், கிராம செயலாளர் என்று அனைவரும் கோயில் சொத்துக்களை கொள்ளை அடிப்பதிலும், கோயில் நிலங்களை தங்கள் நிலமாய் அனுபவிப்பதிலும் குழுவாக செயல்பட்டனர்.
இந்த வகையில் மேற்க்கண்ட மூன்று வகை கோயில்களின் நிலங்களும் சுயநலமாக அரசியல்வாதிகளாலும், அவர்கள் சார்புடையவர்களாலும்,கிராம சாதி தலைவர்களாலும், அறநிலையத்துறை அதிகாரிகள் ஒத்துழைப்போடு அனுபவிக்கப்பட்டுவருகின்றன.இந்த நிலங்கள் வருமானம் கோயில்களுக்கு ஒரு பைசா வருவதில்லை.
மேலே கூறப்பட்ட மிகப்பெரிய நகரக்கோயில்கள், டவுன் கோயில்கள் புனரமைப்பு என்ற பெயரில் சீரழிக்கப்படுகின்றன என்றால், மூன்றாவதாக உள்ள கிராமக்கோயில் வலிந்து பாழைடைய வைக்கப்படுகின்றன.
கிராமங்களில் கோயில் விவாசாய நிலங்களை கொள்ளை அடிப்பது ஒருபக்கம் என்றால், 80,90களில் நமது கோயில் சிற்பங்கள், உலோக திருமேனிகள் வெளிநாடுகளில் அதிக அளவிற்க்கு விற்பனை ஆவதை அறிந்த திருட்டு கும்பல்கள், கிராம திருட்டு திராவிட அரசியல்வாதிகளோடும், சாதியவாதிகளோடும் கூட்டு சேர்ந்து கிராமக்கோயில்களை குறிவைத்தனர்.
கோயில் சிற்பங்களை, வேலைப்பாடுடன் கொண்ட தூண்களை, அழகிய கலை பொருட்களை கொள்ளை அடிக்கவேண்டும் என்றால், கோயில் பாழடையவேண்டும், பக்தர்கள் நடமாட்டம் குறையவேண்டும்.
அத்தகைய சூழ்நிலை ஏற்ப்படவேண்டும் என்றால், கோயில் சார்ந்த குடிகளை கிராமத்தை விட்டு விரட்டவேண்டும்.கோயில் சார்ந்த குடிகளாகிய குருக்கள், ஓதுவார்கள், பூக்கட்டி மேளம் வாசிப்பவர்கள் ஆகிய இவர்களுக்கும் கோயில்களுக்கும் உள்ள தொடர்பை அறுத்தெரியவேண்டும்.அவ்வாறு செய்தால் கோயில் பராமரிப்பின்றி இருக்க கோயில் சிற்பங்களை கொள்ளை அடிக்க வசதியாக இருக்கும்.
இந்த வகையில் சில அரசியல்வாதிகள், சில அறநிலையத்துறை அதிகாரிகள் துணையோடு கொள்ளகும்பல் கோயில் சிற்பங்களை கொள்ளையடித்தனர்.இதில் உள்ளூர் பெரிய மனிதர்களுக்கு பெரிய வசதி என்னவென்றால் எந்தவித கேள்வியுமின்றி கோயில் நிலங்களை அனுபவிக்கலாம் என்பதால் தெரிந்தோ, தெரியாமலோ இந்த கொள்ளை கும்பலுக்கு மறைமுக உதவிபுரிகினறனர்.
இந்த வகையில் கோயில் சார்ந்த குடிகளில் முதன்மையான கோயில் குருக்கள் கிராமத்தில் ஒரு குடியாக இருப்பார்.அவரிடம் உள்ள நிலங்களை பிடிங்கி சம்பளம் அளிப்பதாக அறநிலையத்துறை கூறும். இதற்க்கு சில உள்ளூர் மனிதர்களும் ஜால்ரா போடுவார்கள்.சில மாதங்களில் அறநிலையத்துறை சரியாக சம்பளம் வழங்காமல் கோயில் குருக்களை அலைகழிக்கும்.
இதே காலகாட்டத்தில் கொள்ளை கூட்டத்தின், உள்ளூர் பினாமிகள் திராவிட திருட்டு சிந்தனைகள் கொண்டு ஊரில் ஒரு குடியாக உள்ள குருக்களை ஏதேனும் ஒரு பிரச்சனையை ஏற்படுத்தி பார்ப்பான், என்று ஏசி அவமானப்படுத்துவர்.
கோயில் குருக்கள், தனக்கு சம்பளம் வராமலும், அதே நேரத்தில் கிராமத்தில் பாதுகாப்பும் இல்லாத நிலையில் கிராமத்தை விட்டு இடம்பெயர்ந்துவிடுவார்.
குருக்கள் இல்லாத கோயில் பாழடையும் .கோயில் நிலங்களை கொள்ளை அடிப்பவர்களுக்கும், சிற்பங்களை திருடுபவர்களுக்கும் வசதியாக இருக்கும்.இதுதான் கடந்த நாற்பது ஆண்டு தமிழக கோயில்களின் துக்கவரலாறு.
எனவே, ஒரு கோயில் சீர்குலையவேண்டுமா அழிக்கப்படவேண்டுமா,
முதலில் அக்கோயில் குருக்களுக்கு ஊதியம் தராமல், அவமானப்படுத்தி விட்டால் போதும், குருக்கள் கோயிலை விட்டு வெளியேற பூஜை நின்று விடும்.பூஜை நின்று விட்டால் கோயில் நிலங்களை ஊர்பெரியமனிதர்கள், அரசியல்வாதிகள், அறநிலையத்துறை அதிகாரிகள் கூட்டாக சேர்ந்து கொள்ளை அடிக்கலாம்.பூஜை இல்லாத கோயிலில் மக்கள் வரப்போவதில்லை.கோயில் பாழடைந்துவிட கோயிலில் வேலைபாடுகளுடன் கூடிய பொருட்களை சிற்பம் முதல் வெளிநாட்டுக்கு ஏற்றுமதி செய்யலாம்.
பூஜை இல்லாத நிலையில் அதுவரை சுவாமிக்கு சாற்றி வந்த ஆபரணங்கள் என்ன என்ன என்பது ஒரு ஐந்து வருடங்களில் மறந்துவிடும். அறநிலையத்துறையும் ஆவணங்களை பராமரிப்பதில்லை.So. நகைகள் யார் யாரிடம் உள்ளதோ அதை அவர்கள் தங்கள் சொந்தமாக்கிக் கொள்ளலாம்.ஆகவே கோயில் சொத்தை கொள்ளை அடிக்கவேண்டுமா, கோயிலை அழிக்க வேண்டுமா? முதலில் அக்கோயில் சார்ந்த குடிகளை, குருக்களை அவமானப்படுத்தி அல்லது மன உளைச்சல் தந்து வெளியே அனுப்பிவிட்டாலே பாதிவேலை முடிந்தது. இதைதான் கடந்த ஐம்பது ஆண்டுகளில் திராவிட ஆட்சிகளும், அதன் எடுபிடி அறநிலையத்துறையும் செய்துவருகின்றது.
எத்தனை யுனஸ்கோ வந்தாலும், ஐநா அறிக்கை வந்தாலும், அறம் சார்ந்த பயத்தை இந்த திராவிட அரசுகள் கடந்த மூன்று தலைமுறை மக்களின் சிந்தனையில் கோலிக்குரியதாகவும், மூடநம்பிக்கையாகவும் வளர்த்துவைத்துள்ளனர்.
எனவே அரசின் கோயில் சார்ந்த பார்வையும், மக்களின் கோயில் சார்ந்த அறமற்ற மனநிலையும் மாறாதவரையில் தமிழ கோயில்களுக்கு விடிவுகாலம் இல்லை.
எங்கையோயிருக்கும் ஓரு வெள்ளையனுக்குதெரியும் சிறப்பு நம் மண்ணில் பிறந்த நமக்கு உறைக்கவில்லைஉறைக்கப்போவதுமில்லை

Sunday, 6 August 2017

சீா்கேடுபெருக யாா் காரணம்?

இன்றைய தமிழ் சமுதாய சீா்கேடுபெருக யாா் காரணம்?
 👺 இன்றைய தமிழ் சமுதாய சீா்கேடுபெருக யாா் காரணம்? 👺

                                              2).அடுத்தவர்கள் சொத்தை எப்படி அபகரிப்பது?
3).மாமியாரை எப்படி வீட்டை விட்டு வெளியேற்றுவது?
4).மருமகளை எப்படி மகனிடம் இருந்து பிரிப்பது?
5).பெற்றோருக்கு தெரியாமல் எப்படியெல்லாம் தவறு செய்வது?
6).எந்த தவறை எப்படி மறைப்பது?
7).அக்கம்பக்கத்தினர் உடன் எப்புடியல்லாம் சண்டையிடுவது?
8).மற்றவர்களை பற்றி எப்படியெல்லாம் புறம் பேசுவது?
9).கணவருக்கு எப்புடி அடங்காமல் நடப்பது?
10-எப்படி பழிக்குபழி வாங்கலாம்?
11).ஆபாசமாக பேசுவது எப்படி?
12), அடுத்தவன் மணைவியை எப்படி தள்ளிக்கொண்டு போவது ?
13-அடுத்தவன் மணைவியுடன் கள்ள காதல் ,விபச்சாரம்,எப்படி செய்வது?
14- ஏமாற்றுதல்,அபகரிப்புசெய்தல், ஆள் கடத்தல்,வன்முறை, வஞ்சகம், அநியாயம்,அக்கிரமம்,பொய்,
திருட்டுஎப்படி செய்வது ?
15-90% வன்முறை காட்சிகள்...*
16-ஆபாசம் பற்றி சொல்லவே வேண்டாம் (உள்ளாடை தான் மேலாடையாக மாறிவிட்டது.)
17-'வெட்றா அவள; குத்துடா அவள' பாட்டுக்கு 'விருப்பம்' போடுவது*
18-ஒரே சமயத்தில் ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட காமக்காதல்.
19-தனக்கு வந்தா இரத்தம் மற்றவா்களுக்கு வந்தா ‘தக்காளி சட்னி’ என்ற மனப்பாங்கு கொண்டவா்களை உருவாக்குகின்றது.
20-புலியை முறத்தால் அடித்த காலம் சென்று, வீரம் மறைந்து ‘கோழையாக’ மாறிக் கொண்டிருக்கும் தமிழ்சமூகம் உருவாகிகொண்டிருப்பவா்கள்திருட்டு திராவிட தொலைக்காட்சிகள்.
21-- காலையில் இருந்து இரவு 11 மணிவரை இந்த சீரியலுக்கு அடிமையாக பலர் இருக்கிறார்கள்
குறிப்பாக "பெண்கள்" குடும்பத்தில் வரும் பிரச்சனைகளுக்கு98% காரணம் இந்த சீரியல்கள்தான்!
பொழுதுபோக்கு என்ற பெயரில் "எதை"வேண்டுமானாலும் பார்ப்பதற்கு நாம் தயாராகிவிட்டோம் என்பதுதான் உண்மை!
நல்ல எண்ணங்களும் நல்ல செயல்களும்தான் ஒரு சிறந்த சமூகத்திற்கான அடையாளம்.
தீமைகளையும்,பாவங்களையும் ரசிப்புக்குரியவையாக நாம் பார்ப்பது அழிவுக்கே வழி வகுக்கும்.
சீரியல் என்பது தீமைகளின் "சிற்றேடு"
எனவே சீரியல் பார்ப்பதை விட்டும் நம்மையும் நமது பாதுகாத்துக்கொள்வோம் !!
திராவிட தொலைக்காட்சிகளை தடைசெய்வோம்.
உறங்காதகுடும்ப கண்மணிகள் எந்தப் பெரிய உலகப் பிரச்சனையாகட்டும். நள்ளிரவாகட்டும். நெருக்கடியான ஒரு நாளாகட்டும், வேலைக் களைப்பாகட்டும்.வீடுகலில் சமையல் இல்லை தங்களுக்கு பிடித்த உணவை உணவகங்களிள்பெற்றுக்கொண்டு
திராவிட தொலைக்காட்சியில் பாா்ப்பதை தடைசெய்வோம்.

Monday, 31 July 2017

தொல்காப்பியர்

 [அண்மையில் இலண்டனில் ஆகஸ்ட் 14 தொடக்கம் - ஆகஸ்ட் 18 வரை நடைபெற்ற 'உலகத் தமிழியல் மாநாடு 2013'இல் ஆகஸ்ட் 15 அன்று  வாசிக்கப்பட்ட ஆய்வுக் கட்டுரை.- நுணாவிலூர் கா. விசயரத்தினம். ]
தொல்காப்பியம் என்னும் நூலை 'ஒல்காப் பெரும் புகழ்த் தொல்காப்பியன்' எனப் போற்றப்படுபவரும் தி.மு. (திருவள்ளுவருக்கு முன்) அறுநூற்றி எண்பது (680 - கி.மு.711) ஆண்டில் வாழ்ந்தவருமான தொல்காப்பியனார் இவ்வரிய இலக்கிய இலக்கண நூலைப் பாடியருளினார். இந்நூல் தொன்மை, செழுமை, வளம், செப்பம், வனப்பு, நாகரிகம், பெருநிலை போன்றவற்றுடன் தோன்றிக் காலத்தால் பழமை வாய்ந்த ஓர் உயிர் நூலாய் நம் மத்தியில் உலா வருகின்றது. இந்நூலை யாத்த தொல்காப்பியனார் தலைச் சங்க இறுதியிலும் இடைச் சங்கத் தொடக்கத்திலும் வாழ்ந்தவருமாவார். 'இடைச் சங்கத்தாருக்கும் கடைச் சங்கத்தாருக்கும் நூலாயிற்று தொல்காப்பியம்' என்பது நக்கீரனாரின் கூற்றாகும். 'தொல்காப்பியம் பண்டைத் தமிழர்களின் தொன்மையையும், நாகரிகச் சிறப்பையும் விளக்கும் பழம் பெருநூல்' என்று டாக்டர் மு. வரதராசனார் கூறியுள்ளார். தொல்காப்பியனார் ஒரு காப்பியக்குடியில் தோன்றியவரென்றும், அவர் இயற் பெயர் தொல்காப்பியர் எனவும் சான்றோர் கூறுவர். வேறு சிலர் இவரின் இயற்பெயர் 'திரணதூமாக்கினி' எனவும், 'சமதக்கினியாரின் புதல்வர்' எனவும் கூறுவர். குறுமுனி அகத்தியனாரின் பன்னிரு மாணாக்கர்களுள் முதல் மாணவன் தொல்காப்பியனார் எனவும் ஒரு கூற்றுண்டு. இன்னும், இவர் பரசுராமரின் உடன் பிறந்தவரென்றும் ஒரு கதையுமுண்டு.
தொல்காப்பியத்தை எழுத்ததிகாரம், சொல்லதிகாரம், பொருளதிகாரம் என மூன்று பெரும் அதிகாரங்களாக வகுக்கப்பட்டுள்ளது.  ஒவ்வொரு அதிகாரத்திலும் ஒன்பது ஒன்பது இயல்களாக ஒருமித்து 27 இயல்கள் உள்ளன.  எழுத்ததிகாரத்தில் 483 சூத்திரங்களும், சொல்லதிகாரத்தில் 463 சூத்திரங்களும், பொருளதிகாரத்தில் 656 சூத்திரங்களுமாக ஒருமித்து 1,602 சூத்திரங்கள் தொல்காப்பியத்தில் உள்ளன.  ஆனால், இந்நூற் சூத்திரங்கள் 1,595 என இளம்பூரணரும், 1,611 என நச்சினார்க்கினியரும் வகுத்து உரையெழுதியுள்ளனர். இளம்பூரணர், பேராசிரியர், சேனாவரையர், கல்லாடர், நச்சினார்க்கினியர், தெய்வச்சிலையார் ஆகியோரும்  இன்னும் பலரும் தொல்காப்பிய நூலுக்கு உரை எழுதியுள்ளனர்.  இவற்றுள் இளம்பூரணர் உரை ஒன்றே காலத்தால் முற்பட்டதும், முற்றாகக் கிடைப்பதும் ஆகும். இனி மேற்காட்டிய விடயம் தொடர்பில் தொல்காப்பியர் கூறும் செய்திகளையும் காண்போம். தமிழ்நாட்டு எல்லை வடக்கே திருவேங்கட மலையும், தெற்கே குமரியாறும், கிழக்கு மேற்குத் திசைகளில் கடலாகவும் அமைந்த எல்லைப் பரப்பே ஆசிரியர் தொல்காப்பியர் காலத்துத் தமிழ்நாடு என்றழைப்பர்.  ஆனால், தொல்காப்பியத்திற்குச் சிறப்புப் பாயிரம் வழங்கிய பனம்பாரனார் கடல் எல்லைகளைக் குறிக்கவில்லை. அவர் பாயிரம் இவ்வாறு தொடங்குகின்றது.
                  
                     'வடவேங்கடந்  தென்குமரி
                     ஆயிடைத்
                     தமிழ்கூறும்  நல்லுலகத்து .. ..’

பனம்பாரனாரின்  பாயிரத்தில் ஒரு சிறப்பு அம்சம் அமைந்திருப்பதை நாம் காணலாம். இங்கே ஆசிரியர் ஒரு விடயத்தை - அதாவது கிழக்கு, மேற்குத் திசைகளில் கடல் எல்லையாக அமைந்துள்ளதென்பதைச் சொல்லாமற் சொல்லிப் போகின்றார்.  வடக்கே நீண்ட தொடர் வேங்கட மலை.  தெற்கே பாய்ந்தோடும் குமரியாறு.  இது கடல் வரை சென்று சங்கமிக்கும்.  எனவே, கடல் எல்லையைக் கூறாமற் கூறியுள்ளார்.  இன்னும், வேங்கட மலைக்கும், குமரியாறுக்கும் இடைப்பட்ட நிலப்பரப்பு என்று குறிப்பிடுவது கிழக்கு, மேற்குத் திசைகளில் கடல் எல்லைவரை  உள்ள நிலப்பரப்பே தமிழ் கூறும் நல்லுலகமாகும் என்பது தோன்றா நிற்கும். ஏழு திணைகள் நம் பண்டைத் தமிழர் இயற்கையோடு இணைந்து, பிணைந்து, ஒன்றறக் கலந்து, மகிழ்ந்து, இன்புற்று வாழ்ந்து வந்தனர்.  மேலும் நிலம் பற்றிக் கூறுகையில், திருமால் காக்கும் காடாகிய முல்லை இடமும், முருகவேள் காக்கும் மலையாகிய குறிஞ்சி இடமும், இந்திரன் காக்கும் வயலாகிய மருதம் இடமும், வருணன் காக்கும் பெரு மணலான நெய்தல் இடமும,; முறையே முல்லை, குறிஞ்சி, மருதம், நெய்தல் என்று முன்னோர்களால் மொழியப்பட்ட பெயர்கள் எனத் தொல்காப்பியச் சூத்திரம் கூறுகின்றது.
         
        ‘மாயோன் மேய காடுறை உலகமும்
        சேயோன் மேய மைவரை உலகமும்
        வேந்தன் மேய தீம்புனல் உலகமும்
        வருணன் மேய பெருமணல் உலகமும்
        முல்லை குறிஞ்சி மருதம் நெய்தலெனச்
        சொல்லிய முறையாற் சொல்லவும் படுமே’. - (பொருள். 05)
தொல்காப்பியர் காலத்திற்குமுன் முல்லை, குறிஞ்சி, மருதம், நெய்தல் ஆகிய நால்வகை நிலங்கள் இருந்துள்ளமை தெளிவாகின்றது. ஆனால் காலப்போக்கில் முல்லையும், குறிஞ்சியும் முறைமுறை திரிந்து, நல்லியல்பு இழந்து, வெம்மையால் வளமை குன்றிப் போயுள்ள நிலத்தைப் 'பாலை' எனப் பெயரிட்டனர். இதன் பின்தான் நால்வகை நிலங்கள், ஐவகை நிலங்களாகவும், ஐந்திணைகளாகவும் பெயர் பெற்றன. பாலை பிறந்த கதையைச் சிலப்பதிகாரம் இவ்வாறு கூறுகின்றது.
      
           'முல்லையும், குறிஞ்சியும், முறைமையின் திரிந்து
           நல் இயல்பு இழந்து, நடுங்கு துயர் உறுத்துப்,
           பாலை என்பது ஓர் படிவம் கொள்ளும்.  '   - (காடுகாண் காதை. 64 – 66)
முதற்பொருள்
முதற்பொருள் எனப்படுவது நிலமும், பொழுதும் ஆகிய இயற்கையென உலகவியலை அறிந்தோர் கூறுவரெனச் சூத்திரம் கூறும்.
         ‘முதலெனப் படுவது நிலம்பொழு திரண்டின்
         இயல்பென மொழிப இயல்புணர்ந் தோரே.’- (பொருள். 04) 
நிலம் என்பது  முல்லை, குறிஞ்சி, பாலை, மருதம், நெய்தல் என்ற ஐவகை நிலங்களாக வகுக்கப்பட்டவையாம்.  பொழுது என்பது அந்த ஐவகை நிலம் சார்ந்தோருக்கு இன்ப உணர்வினைக் கொடுக்கின்ற பெரும்பொழுதும், சிறுபொழுதும் ஆகிய இரண்டுமாம்.
இன்னும், பெரும்பொழுதில் கூதிர், முன்பனி, வேனில், பின்பனி, வைகறை, கார் என்னும் ஆறு பருவங்கள்  ஆகிய காலமும், சிறுபொழுதில் யாமம், நண்பகல், மாலை, எற்பாடு பொழுது, விடியல் ஆகிய பொழுதும் அடங்கும். இனிச் சூத்திரம் கூறும் பாங்கினையும் காண்போம்.
          
           'காரும் மாலையும் முல்லை. ''   - ( பொருள். 06)
           குறிஞ்சி, 'கூதிர் யாமம் என்மனார் புலவர்.'  -  (பொருள். 07)
           'பனியெதிர் பருவமும் உரித்தென மொழிப.' – (பொருள். 08)
           'வைகறை விடியன் மருதம்.'    -  (பொருள். 09)
          எற்பாடு
          'நெய்தல் ஆதல் மெய்பெறத் தோன்றும். ' - (பொருள். 10)
           'நடுவுநிலைத் திணையே நண்பகல் வேனிலொடு
           முடிவுநிலை மருங்கின் முன்னிய நெறித்தே.'   - (பொருள். 11)
          'பின்பனி தானும் உரித்தென மொழிப.'     - (பொருள். 12)
நம் பண்டைத் தமிழர் நிலத்தை ஐவகைகளாக வகுத்து, அதற்குப் பெரும் பொழுதும், சிறு பொழுதும் அமைத்து, அவற்றுக்கு இதமான காலப்பகுதிகளும் கணித்து, அததற்கேற்ற இன்ப உணர்வுகளோடு ஒட்டி, உறவுகொண்டு பெரு வாழ்வு பெற்றனர் என்பது தௌ;ளத் தெளிவாகின்றது.
பண்டைத் தமிழர் வாழ்வியலை அகம், புறம் என வகுத்து இயற்கை வழி நின்று வாழ்ந்து காட்டியுள்ளனர். புறம் புறவாழ்வியலோடு இணைந்த ஆண்மை, வீரம் பற்றி எடுத்துக் கூறும். அகம் அகவாழ்வான இன்ப உணர்வுகளோடு இணைந்த இல்வாழ்வு பற்றி விபரிக்கும். மேலும் இதை ஒருதலைக் காமம் எனவும், அன்புடைக் காமம் எனவும், பொருந்தாக் காமம் எனவும் மூன்று பகுதிகளாக்கி அவற்றை முறையே கைக்கிளை எனவும், அன்பின் ஐந்திணை எனவும், பெருந்திணை எனவும், ஒருமித்து ஏழு திணைகளை ஆன்றோர் எடுத்துக் காட்டியுள்ளனர். இதைத் தொல்காப்பியர் சூத்திரத்தில் இவ்வண்ணம் அமைத்துள்ளர்.
             
       'கைக்கிளை முதலாப் பெருந்திணை இறுவாய்
       முற்படக் கிளந்த எழுதிணை என்ப.'    -  (பொருள். 01)
அன்பின் ஐந்திணை 
முல்லைத்திணை, குறிஞ்சித்திணை, பாலைத்திணை, மருதத்திணை, நெய்தல்திணை ஆகியவற்றை அன்புடைக் காமம் என்றும் அன்பின் ஐந்திணை என்றும் கூறுவர். இதில் குறிஞ்சியில் புணர்தலும், முல்லையில் இருத்தலும், பாலையில் பிரிதலும், மருதத்தில் ஊடலும், நெய்தலில் இரங்கலும் போன்ற செய்திகளைத் தொல்காப்பியம் இவ்வாறு கூறும்.  
            
          ‘புணர்தல் பிரிதல் இருத்தல் இரங்கல்
          ஊடல் அவற்றின் நிமித்தம் என்றிவை
          தேருங் காலைத் திணைக்குரிப் பொருளே.' (பொருள் 16 )
ஐந்திணைகளுக்கும் நிலம் அமைந்துள்ளமை காண்க.  இருத்தல் - தலைமகன் வரும்வரையும் ஆற்றியிருத்தல். இரங்கல் - ஆற்றாமை. 
கைக்கிளை கைக்கிளை என்பது ஒரு தலைக் காமம். (கை – பக்கம், கிளை – உறவு) .இதை ஒவ்வாக் காமம் என்றும் கூறுவர். கைக்கிளை புணரா நிகழ்ச்சியாகும். கைக்கிளைக்கு நிலம் ஒதுக்கப்படவில்லை.

தாழ்வான ஒழுக்கங்களான காமவுணர்ச்சி தோன்றாத சிறிய பெண்ணிடத்துப் பாதுகாவல் இல்லாதபொழுது துன்பமுற்றுப் புகழ்தலும், பழித்தலும் ஆகிய இருசெயல்களாலும், தனக்கும், அவளுக்கும் சார்பானவற்றைச் சேர்த்து, அவள் சொற்கேளாமல் தானே சொல்லி இன்பமடைதல், பொருந்தித் தோன்றும் கைக்கிளைக் குறிப்பு ஆகுமென்று தொல்காப்பியர் சூத்திரம் அமைத்துள்ளார். 
        ‘காமஞ் சாலா இளமை யோள்வயின்
         ஏமஞ் சாலா இடும்பை எய்தி
         நன்மையும் தீமையும் என்றிரு திறத்தான்
         தன்னொடும் அவளொடும்  தருக்கிய புணர்த்துச்
         சொல்லெதிர் பெறாஅன் சொல்லி இன்புறல்
         புல்லித் தோன்றும் கைக்கிளைக் குறிப்பே.’- (பொருள். 53)
பெருந்திணை
பெருந்திணை என்பது ஒருவனும் ஒருத்தியும் ஒருவர்க்கொருவர் அன்பின்றிக் கூடி வாழும் முறையாகும்.  இதைப் பொருந்தாக் காமம் என்றும் கூறுவர்.  பெருந்திணை புணர்ந்த பின்னான நிகழ்ச்சியாகும். பெருந்திணைக்கும் நிலம் ஒதுக்கப்படவில்லை.
ஆண்மகனுக்கே உரிய மடலேறுதல், இளமை நீங்கி முதுமைக் காலத்தும் ஆசை மிகுதியால் தம்முள் கூடி இன்பம் துய்த்தல், தெளிவற்ற நிலையில் காமத்தின் கண் மிகுதிப்பட்டு  நிற்றல், ஐந்திணையாகிய  ஒத்த காமத்தின் மாறுபட்டு  நிற்றல் ஆகிய நான்கும் பெருந்திணை எனத் தொல்காப்பியம் கூறும்.
       ‘ஏறிய மடல்திறம் இளமை தீர்திறம்
        தேறுதல் ஒழிந்த காமத்து மிகுதிறம்
        மிக்க காமத்து மிடலொடும்  தொகைஇச்
        செப்பிய நான்கும் பெருந்திணைக் குறிப்பே.’  -(பொருள். 54)
பெருந்திணை தாழ்வான ஒழுக்கங்களைச் சார்ந்தது.   ஷஇளமை தீர்திறம்| என்பது தலைவன் முதியவனாகித் தலைவி இளையவளாதலும், தலைவி முதியவளாகித் தலைவன் இளையவனாதலும், இவ்விருவரும் இளமைப் பருவம் நீங்கிய பின்பும் அறத்தின்மேல் மனம் நாடாது காமத்தின்மேல் மனம் நாடலும் என்னும் மூவகையாம். களவொழுக்கம் பூமிப் பந்தாகிய உலகம் படைக்கப்பட்டதன் நோக்கம் அங்கு வாழும் அனைத்து உயிரினங்களின் இன்பம் கருதியேயாம். மனிதன் இன்பமுற்று வாழ்ந்தால் உலகமே இன்ப மயமாகி விடும். அவனின்றேல் உலகம் காடுதான். மனித வாழ்வுதான் உலகமாகின்றது.
இன்பம்,   பொருள்,  அறம்   என்று   கூறப்பட்ட  அன்புடனிணைந்த   ஐந்திணையில் (கைக்கிளை, பெருந்திணை நீங்கிய ஐந்திணையான குறிஞ்சி, முல்லை, பாலை, மருதம், நெய்தல்) நிகழும் காமக் கூட்டமானது எட்டு வகை மணத்துள் அமைந்த யாழினையுடைய காந்திருவரது கூட்டத்தை ஒத்தது போலாகும் என்று களவொழுக்கத்தைப் பற்றித் தொல்காப்பியர்  சூத்திரம் அமைத்துள்ளார்.
         
   ‘இன்பமும் பொருளும் அறனும் என்றாங்கு
    அன்பொடு புணர்ந்த ஐந்திணை மருங்கின்
    காமக் கூட்டங் காணுங் காலை
    மறையோர் தேஎத்து மன்றல் எட்டனுள்
   துறையமை நல்யாழத் துணைமையோர் இயல்பே’- (பொருள். 89)
மணம் எட்டாவன: (1) அசுரம், (2) இராக்கதம், (3) பைசாசம், (4) காந்திருவம், (5) பிரமம், (6) பிரசாபத்தியம். (7) ஆரிடம், (8) தெய்வம் ஆகியனவாம். இவற்றுள் அசுரம், இராக்கதம், பைசாசம் ஆகிய மூன்றும் கைக்கிளையைச் சாரும் என்று சூத்திரம் கூறும்.
                    ‘முன்னைய மூன்றும் கைக்கிளைக் குறிப்பே.’- (பொருள். 102)
இன்னும், மேற்காட்டிய எண்வகை மணத்துள்  பிரமம், பிரசாபத்தியம், ஆரிடம், தெய்வம் ஆகிய நான்கும் பெருந்திணையைச் சாரும் என்று தொல்காப்பியம் கூறும்.
                    ‘பின்னர் நான்கும் பெருந்திணை பெறுமே.’ - (பொருள். 103)
எண்வகை மணத்துள் எஞ்சிய காந்திருவம் ஐந்திணைக்குரியதாம். ஐந்திணையோடு பொருந்தி வரும் யாழோர் கூட்டம், சிறப்புற்ற ஐவகை நிலத்தையும் பெற்றதனால், யாழோர் கூட்டம் ஐந்தெனப்படுமாம். நிலமும், காலமும் முதல் எனக் கூறப்பட்டுள்ளது. ஐவகைக் கூட்டமாவன:- களவு, கற்பு, உடன் போக்கு, இற்கிழத்தி, காமக்கிழத்தி/ காதற்பரத்தை என்பனவாம்.
          
     'முதலாகு புணர்ந்த யாழோர் மேன
     தவலருஞ் சிறப்பின் ஐந்நிலம் பெறுமே.'  -  (பொருள். 104 )
இவ்வண்ணம் எண்வகை மணத்தையும் ஏழு திணைகளுக்கும் வகுக்கப்பட்டமை காண்க. களவொழுக்கக் காலவரை களவொழுக்கத்தில் ஈடுபட்டுள்ள பொழுது தலைவன் தலைவியை விட்டுப் பிரிந்திருக்கும் வழக்கம் இல்லை. களவுக் காதல் தெய்வீகமானது. அவ்வண்ணமே அன்றைய காதலர்கள் கருத்தொருமித்துச் செயற்பட்டனர். இருந்தும், தலைவன் தலைவியரிடையே தோன்றிய களவின் காலவரையை இரண்டு மாதம்தான் நிகழுமென்று இறையனார் களவியலில் வரையறை வகுக்கப்பட்டுள்ளது.
                  
            ‘களவினுள் தவிர்ச்சி வரைவின் நீட்டம்
            திங்கள் இரண்டின் அகமென மொழிப.;- (நூற்பா. 32)
தலைவன் தலைவியரிடையே ஒரு தவறும் நடந்தேறிவிடக் கூடாதென்ற பேரவாக் கொண்ட  பழந்தமிழறிஞர் இவ்வாறான வரையறையை வகுத்துள்ளமை போற்றற்குரியதாகும்.
கற்பொழுக்க நெறி
தலைவன் தலைவியர் களவொழுக்கம் வெளிப்படுதலும், தமரின் மூலம் திருமணம் செய்து கொள்ளுதலும் என்று கூறப்பட்ட இவைமுதலாகிய இயற்கை நெறியில் மகிழ்தலும், புலத்தலும், ஊடலும், ஊடல் தீர்த்தலும், பிரிதலும் என்று சொல்லப்பட்டவற்றுடன் கூடிவருவது கற்பு என்று கூறப்படும்.
          
        ‘மறைவெளிப் படுதலும் தமரிற் பெறுதலும்
        இவைமுத லாகிய வியனெறி திரியாது
        மலிவும் புலவியும் ஊடலும் உணர்வும்
        பிரிவொடு புணர்ந்தது கற்பெனப் படுமே.’ - (பொருள். 488)
அம்பலும் அலரும்
தலைவன் தலைவியர் களவொழுக்கத்தில் ஈடுபட்டிருக்கும் பொழுது களவு வெளிப்படுதலுமுண்டு. இது ஷஅம்பல்|, ஷஅலர்| என இருவகையால் வெளிப்படும். அம்பல் என்பது சொல் நிகழா முகிழ்நிலைப் பரவாக் களவாகும்.  அலர் என்பது சொல் நிகழ்தலான பரவிய களவாகும். இவ்விரண்டிற்கும் தலைவனே பொறுப்பாவான் என்று கூறும் தொல்காப்பியம். தலைவி  இவற்றிற்குப் பொறுப்பாகாள் என்றவாறு.     
            
                'அம்பலும் அலரும் களவுவெளிப் படுத்தலின்
       அங்கதன் முதல்வன் கிழவ னாவான்’- (பொருள். 137)
 
களவொழுக்கம், கற்பொழுக்கம் ஆகிய இரண்டிலும் தலைவன் தலைவி ஈடுபட்டிருக்கும் பொழுது அலர் (பழி) தூற்றுதல் நிகழ்வதுண்டாம். தலைவன் தலைவியை விட்டுப் பிரிந்து, பரத்தையை நாடிச் சென்று, அவளுடன் சேர்ந்து ஆடல், பாடல் நிகழ்த்தி, ஆற்றிலும், குளத்திலும் நீராடி மகிழ்தலும், அலர் பரவலுக்குக் காரணமாம்.
                       
                          'களவுங் கற்பும் அலர்வரை வின்றே.'  -  (பொருள். 160)
             
                          'கிழவோன் விளையாட் டாங்கும் அற்றே.'   - (பொருள். 162)
கற்பும் கரணமும்
கரணம் என்பது சடங்கொடு கூடிய மணநிகழ்வு. சடங்கோடு கூடிக் கொள்ளுதற்குரிய மரபினையுடைய தலைவன், கொள்ளுதற்குரிய மரபினையுடைய தலைவியைக் கொடுத்தற்குரிய தலைவியின் தமர் மணஞ்செய்து கொடுக்கும் முறையைக் கற்பென்று சிறப்பித்துக் கூறுவர். இது கொண்டு கொடுக்கும் முறையாம்.
கற்பு, கரணம், கிழவன், கிழத்தி, கொளற்குரி மரபினர், கொடைக்குரி மரபினர், கொண்டு, கொடுத்து என்பன நிரல் படுத்திக் கற்பொடு பொருந்திய மணவிழாவினைக் காண்க.
         
               
                  'கற்பெனப் படுவது கரணமொடு புணரக்
                 கொளற்குரி மரபிற் கிழவன் கிழத்தியைக்
                 கொடைக்குரி மரபினோர் கொடுப்பக் கொள்வதுவே.;- (பொருள். 140)
தலைவியும்  தலைவனும்  அன்பினாற்கூடி  ஒன்றுபட்டுச்  சேர்ந்து  சென்ற  பொழுதும்,  கொடுத்தற்குரிய தலைவியின் தமர் இல்லாதவிடத்தும், சடங்கோடுகூடிய மணநிகழ்வு நடைபெறுதலும் உண்டாம். இவ்வண்ணம் கரணத்தின் சிறப்பு கூறப்பட்டமை காண்க.
           
                  ‘கொடுப்போர் இன்றியும் கரணம் உண்டே
         புணர்ந்துடன் போகிய காலை யான’ -  (பொருள் 141)
நால்வகை வகுப்பினரான அந்தணர், அரசர், வணிகர், வேளாளர் ஆகியவர்களிடையே கொண்டு, கொடுத்து, மணவினை நிகழ்ந்த காலமொன்று அன்று இருந்தது. அதன்பின் மேலோர் என்று சொல்லக்கூடிய அந்தணர், அரசர், வணிகர் ஆகிய மூவகை வகுப்பரிடையே கொண்டு, கொடுத்து, மணவினை நிகழ்ந்தது.
         
                 ‘மேலோர் மூவர்க்கும் புணர்த்த கரணம்
         கீழோர்க்கு ஆகிய காலமும் உண்டே’ - (பொருள். 142)
தொல்காப்பியர் காலத்துக்கு முன்னர் அந்தணர், அரசர், வணிகர், வேளாளர் ஆகிய நால்வகுப்பாரிடையில் கொண்டு, கொடுத்து, மணவினை நிகழ்ந்ததென்பதும், தொல்காப்பியர் காலத்தில் அந்தணர், அரசர், வணிகர் ஆகிய மூவகுப்பாரிடையில் கொண்டு, கொடுத்து, மணவினை நிகழ்ந்ததென்பதும், வேளாளர் தமக்குள் மாத்திரம் மணவினை நிகழ்த்தினரென்பதும் புலனாகின்றது. இன்று இம்முறைகள் யாவும் அருகி மறைந்துவிட, நால்வகுப்பினரும் தத்தமக்குள் கொண்டு, கொடுத்து, மணவினை காண்கின்றனர்.
நால்வகுப்பின மக்கள் இன்னும், நம் பண்டைத் தமிழ் ஆன்றோர் தம்இன மக்கள் அனைவரையும் அந்தணர், அரசர், வணிகர், வேளாளர்  ஆகிய நான்கு வகுப்பினரில் அடக்கி, அரசர்களிலும் பார்க்க அந்தணர்க்கு முதலிடம் அளித்து, இரண்டாமிடத்தில் அரசரை அமர்த்தி, மூன்றாம் நான்காம் இடங்களில் முறையே வணிகர், வேளாளர் ஆகியவர்களை நிறுத்தி, அரசன் கையில் செங்கோல் கொடுத்து, மக்களை மாண்புடன் வாழவைக்கும் முறையினை அமைத்தமை காண்க.
மேலும், இன்று நம் மத்தியில் தாண்டவமாடும் சாதிப் பிரிவினையும், சீதனக் கொடுமையும் தொல்காப்பியர் காலத்தில் இருக்கவில்லை என்பதும் தெளிவாகின்றது. நாம் தொல்காப்பியர் வழியில் நிற்கின்றோமா? என்பது விடையற்ற ஒரு கேள்வி. ஐயர் யாத்த கரணம் தலைவன் தலைவியைக் கண்டு, காதல் கொண்டு, சிலநாட் பழகி, பல நாள் மறைந்தொழுகி, பின் நானறியேன் என்று பொய் கூறுதலும், குற்றப்பட ஒழுகுதலும் மக்கள் வாழ்வில் மங்கா வடுக்களைத் தந்து வாழ்க்கை முறைகளைச் சீரழித்து விடுகின்றன. தலைவன் தலைவியரிடையே பொய்யும், வழுவும் தோன்றிய பின்னர் ஆன்றோரும், சான்றோரும் சடங்குகளை வகுத்து, வரையறைகளை அமைத்தனர்.
         ‘பொய்யும் வழுவும் தோன்றிய பின்னர்
         ஐயர் யாத்தனர் கரணம் என்ப.’   - (பொருள். 143)
                         
‘பொய்யும் வழுவும் தோன்றிய பின்னர்' என்று வரும் கூற்றால், பொய்யும் வழுவும் தோன்றாக் காலமொன்றிருந்தமை புலனாகின்றது. அக்காலம் தொல்காப்பியர் காலத்துக்கு முற்பட்டதென்பதும் தெளிவாகின்றது.
பொய்யாவது செய்ததனை மறுத்து நிற்றல். வழுவாவது செய்ததை அதன் கண் நில்லாது தவறி ஒழுகுதல். கரணத்தொடு செயற்படின் பொய்யும், வழுவும் நிகழாவாம். இவ்வண்ணம் கரணம் வேண்டுவதாயிற்று. இன்றும் கரணத்தொடு கூடிய திருமணம் நடாத்துகின்றோம்.
களவிற் கூற்று நிகழ்த்தற்குரியோர்
பார்ப்பான், பாங்கன், தோழி, செவிலி, தலைவன், தலைவி ஆகிய அறுவரும் களவிற் கூற்று நிகழ்த்தற்குரியோராவர் என்று கூறும் சூத்திரம் இது.
           
             ‘பார்ப்பான் பாங்கன் தோழி செவிலி
              சீர்த்தகு சிறப்பிற் கிழவன் கிழத்தியொடு
              அளவியன் மரபின் அறுவகை யோரும்
              களவியற் கிளவிக் குரியர் என்ப.’  - (பொருள். 490)
கற்பிற் கூற்று நிகழ்த்தற்குரியோர்
பாணன், கூத்தன், விறலி, பரத்தை, அறிவர், கண்டோர் ஆகிய அறுவருடன் சிறப்பினையுடைய பார்ப்பான், பாங்கன் தோழி, செவிலி, கிழவன், கிழத்தி ஆகிய அறுவரையும் சேர்த்துப் பன்னிருவரும் கற்பிற் கூற்று நிகழ்த்தற்கு உரியோராவார்.
fstpw; $w;W epfo;j;j mWtiuAk;> fw;gpw; $w;W epfo;j;jg; gd;dpUtiuAk; epakpj;jik> fw;gpd;Nky; md;Ws;s Md;Nwhh; fhl;ba fl;Lg;ghl;bidf; fhz;fpd;Nwhk;.
                                            ‘பாணன் கூத்தன் விறலி பரத்தை
                            யாணஞ் சான்ற அறிவர் கண்டோர்
                           பேணுதகு சிறப்பில் பார்ப்பான் முதலா
                           முன்னுறக் கிளந்த  அறுவரொடு தொகைஇத்
                           தொன்னெடு மரபிற் கற்பிற் குரியர்.’  - (பொருள் 491)

ஒத்த பத்து வகைப் பண்புகள்
பண்டைத் தமிழர்கள் மணவாழ்க்கைக்கு மிக முக்கியத்துவம் கொடுத்துப் பத்து வகைப் பண்புகளில் தலைவனும் தலைவியும் ஒத்திருக்க வேண்டுமென விதிகள் அமைத்துள்ளனர்.
அவையாவன: (1)  ஒத்த  பிறப்பும், (2)  ஒத்த  ஒழுக்கமும், (3)  ஒத்த  ஆண்மையும்,  (4) ஒத்த வயதும், (5) ஒத்த உருவும், (6) ஒத்த அன்பும், (7) ஒத்த நிறையும், (8) ஒத்த அருளும், (9) ஒத்த அறிவும், (10) ஒத்த செல்வமுமாம். இதைத் தொல்காப்பியர் சூத்திரத்தில் பார்ப்போம்.
                                       ‘பிறப்பே குடிமை ஆண்மை ஆண்டோடு
                                        உருவு நிறுத்த காம வாயில்
                                         நிறையே அருளே உணர்வொடு திருவென
                                        முறையுறக் கிளந்த ஒப்பினது வகையே’-- (பொருள். 269)
இப்படியான பத்து (10) வகைப் பண்புகள் ஒத்திருக்கும் தலைவன் தலைவியரிடையே அன்று திருமணம் நிகழ்த்தப்பட்டு அவர்கள் சீரும், சிறப்பும் அமைந்த இல்வாழ்க்கையை நடாத்தி இன்புற்றிருந்தனர். இன்று நாம் திருமணத்துக்குமுன் பதி;னான்கு (14) வகைப் பொருத்தங்கள் பார்த்து மணவிழா நடாத்துகின்றோம். அவையாவன: (1) நட்சத்திரப் பொருத்தம், (2) கணப் பொருத்தம், (3) மகேந்திரப் பொருத்தம், (4) ஸ்திரீதீர்க்கப் பொருத்தம், (5) யோனிப் பொருத்தம், (6) இராசிப் பொருத்தம், (7) இராசியதிபதிப் பொருத்தம், (8) வசியப் பொருத்தம், (9) இரச்சுப் பொருத்தம், (10) வேதைப் பொருத்தம்,  (11) புத்திரப் பொருத்தம், (12) ஆயுள் பொருத்தம், (13) விருச்சப் பொருத்தம், (14) நாடிப் பொருத்தம் என்பனவாம்.  இன்றுள்ள பதினான்கு வகைப்  பொருத்தங்கள்  அன்றிருந்த பத்து வகைப் பொருத்தங்களிலிருந்து எவ்வண்ணம் மாறுபட்டுப் போயுள்ளன என்பதை மேலே பார்த்தோம்.
தலைவனின் ஊர்திகள்
தலைவன் தலைவியர் காதல் வலையிற் சிக்குண்டனர். தலைவன் தலைவியை நாடிச் செல்வது வழக்கம். தேர், யானை, குதிரை முதலியவற்றிலும், பிறவற்றிலும் தலைவன் விரைந்து சென்று தலைவியைக் கூடுதலும் உண்டென்று சூத்திரம் அமைத்தவர் தொல்காப்பியனார் ஆவார்.
         'தேரும் யானையும் குதிரையும் பிறவும்
         ஊர்ந்தனர் இயங்கலும் உரியர் என்ப.' -  (பொருள் 209)
தலைவன் ஒருவனிடம் தேரும், யானையும், குதிரையும் பிற ஊர்திகளும் உண்டென்பது அவனின் சிறந்த பொருளாதார நிலையை நமக்கு எடுத்துக் காட்டுகின்றது. இன்னும் அவன் நாட்டுச் செழிப்பும் அவ்வண்ணம் அமைந்துள்ளமையும் புலனாகின்றது.
முடிவுரை
இதுகாறும் தொல்காப்பியத்தின் பொருளதிகாரத்திலிருந்து தமிழ் நாட்டின் எல்லை, ஏழு திணைகள், முதற் பொருள், அன்பின் ஐந்திணை, கைக்கிளை, பெருந்திணை, களவொழுக்கம், களவொழுக்கக் காலவரை, கற்பொழுக்க நெறி, அம்பலும் அலரும், கற்பும் கரணமும், நால்வகுப்பின மக்கள், ஐயர் யாத்த கரணம், களவிற் கூற்று நிகழ்த்தற்குரியோர், கற்பிற் கூற்று நிகழ்த்தற்குரியோர், ஒத்த பத்துவகைப் பண்புகள், தலைவனின் ஊர்திகள் ஆகியவை பற்றி விரிவுபடுத்திப் பார்த்தோம்.  
இன்னும், ஐந்திணையில் அவரவர் ஐவகை நிலத்திற்கேற்ற ஒத்த காம உணர்வு, எழுச்சி, நெகிழ்ச்சி ஆகியவற்றோடு ஒன்றறக் கலந்து, இணைந்து, பிணைந்து இயற்கையுடன் வாழ்க்கை நடாத்திய பண்டைத் தமிழரின் பண்பினை தொல்காப்பியர் தொகுத்துக் காட்டிய சூத்திரங்கள் யாவும் கடந்த மூவாயிரம் (3000) ஆண்டுகளாக வலிமை பெற்று இந்நாளிலும் உயிருடன் உலா வருகின்றதை நினைந்து அன்னாரின் வழித்தோன்றலாகிய நாம் அவர் தந்துள்ள செய்திகள;; அனைத்தையும் கட்டிக் காத்துப் பேணி அடுத்த சந்ததியினருக்கு விட்டுப் போவது நம்மனைவரின் கடமையாகும்.

Sunday, 30 July 2017

சீா்கேடுபெருக யாா் காரணம்?

இன்றைய தமிழ் சமுதாய சீா்கேடுபெருக யாா் காரணம்?
👹கொலை வெறியாட்டங்கள் 👺 இன்றைய தமிழ் சமுதாய சீா்கேடுபெருக யாா் காரணம்? 👺
👹திருட்டு திராவிட தொலைக்காட்சிகள்👹
.1).அடுத்தவர்கள் குடும்பத்தை எப்படி கெடுப்பது?
2).அடுத்தவர்கள் சொத்தை எப்படி அபகரிப்பது?
3).மாமியாரை எப்படி வீட்டை விட்டு வெளியேற்றுவது?
4).மருமகளை எப்படி மகனிடம் இருந்து பிரிப்பது?
5).பெற்றோருக்கு தெரியாமல் எப்படியெல்லாம் தவறு செய்வது?
6).எந்த தவறை எப்படி மறைப்பது?
7).அக்கம்பக்கத்தினர் உடன் எப்புடியல்லாம் சண்டையிடுவது?
8).மற்றவர்களை பற்றி எப்படியெல்லாம் புறம் பேசுவது?
9).கணவருக்கு எப்புடி அடங்காமல் நடப்பது?
10-எப்படி பழிக்குபழி வாங்கலாம்?
11).ஆபாசமாக பேசுவது எப்படி?
12), அடுத்தவன் மணைவியை எப்படி தள்ளிக்கொண்டு போவது ?
13-அடுத்தவன் மணைவியுடன் கள்ள காதல் ,விபச்சாரம்,எப்படி செய்வது?
14- ஏமாற்றுதல்,அபகரிப்புசெய்தல், ஆள் கடத்தல்,வன்முறை, வஞ்சகம், அநியாயம்,அக்கிரமம்,பொய்,
திருட்டுஎப்படி செய்வது ?
15-90% வன்முறை காட்சிகள்...*
16-ஆபாசம் பற்றி சொல்லவே வேண்டாம் (உள்ளாடை தான் மேலாடையாக மாறிவிட்டது.)
17-'வெட்றா அவள; குத்துடா அவள' பாட்டுக்கு 'விருப்பம்' போடுவது*
18-ஒரே சமயத்தில் ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட காமக்காதல்.
19-தனக்கு வந்தா இரத்தம் மற்றவா்களுக்கு வந்தா ‘தக்காளி சட்னி’ என்ற மனப்பாங்கு கொண்டவா்களை உருவாக்குகின்றது.
20-புலியை முறத்தால் அடித்த காலம் சென்று, வீரம் மறைந்து ‘கோழையாக’ மாறிக் கொண்டிருக்கும் தமிழ்சமூகம் உருவாகிகொண்டிருப்பவா்கள்திருட்டு திராவிட தொலைக்காட்சிகள்.
21-- காலையில் இருந்து இரவு 11 மணிவரை இந்த சீரியலுக்கு அடிமையாக பலர் இருக்கிறார்கள்
குறிப்பாக "பெண்கள்" குடும்பத்தில் வரும் பிரச்சனைகளுக்கு98% காரணம் இந்த சீரியல்கள்தான்!
பொழுதுபோக்கு என்ற பெயரில் "எதை"வேண்டுமானாலும் பார்ப்பதற்கு நாம் தயாராகிவிட்டோம் என்பதுதான் உண்மை!
நல்ல எண்ணங்களும் நல்ல செயல்களும்தான் ஒரு சிறந்த சமூகத்திற்கான அடையாளம்.
தீமைகளையும்,பாவங்களையும் ரசிப்புக்குரியவையாக நாம் பார்ப்பது அழிவுக்கே வழி வகுக்கும்.
சீரியல் என்பது தீமைகளின் " உருவாக்கம் "
எனவே சீரியல் பார்ப்பதை விட்டும் நம்மையும் நமது பாதுகாத்துக்கொள்வோம் !!
திராவிட தொலைக்காட்சிகளை தடைசெய்வோம்.
உறங்காதகுடும்ப கண்மணிகள் எந்தப் பெரிய உலகப் பிரச்சனையாகட்டும். நள்ளிரவாகட்டும். நெருக்கடியான ஒரு நாளாகட்டும், வேலைக் களைப்பாகட்டும்.வீடுகலில் சமையல் இல்லை தங்களுக்கு பிடித்த உணவை உணவகங்களிள்பெற்றுக்கொண்டு
திராவிட தொலைக்காட்சியில் பாா்ப்பதை தடைசெய்வோம்.

Thursday, 6 July 2017

சங்ககாலத்து உணவும், உடையும்.


                                                       நெய்தல் நிலத்தார் உணவு 
ஒய்மானாட்டு நெய்தல் நிலத்தார் நுளைச்சி அரித்த கள்ளையும் உலர்ந்த குழல் மீனின் சூட்டிறைச்சியையும் உட்கொண்டனர். (சி.ஆ.படை அடி:156-163). தொண்டை நாட்டுப் பட்டினத்தில் (இக்கால மாமல்லபுரத்தில்) நெல்லை இடித்த மாவாகிய உணவை ஆண் பன்றிக்கு இட்டுக் கொழுக்க வைத்தனர். அங்ஙனம் கொழுத்த ஆண் பன்றியைக் கொன்று அதன் இறைச்சியைச் சமைத்து உண்டனர். களிப்பு மிகுந்த கள்ளைப் பருகினர். (பெ.ஆ.படை அடி:339-345). காவிரிப்பூம்பட்டினத்து மீனவர் கடல் இறா, வயல் ஆமை ஆகிய இரண்டையும் பக்குவம் செய்து உண்டனர். (ப.பாலை அடி:63-64). பனங்கள்ளை உட்கொண்டனர். (அடி:89). நெல்லரிசிக் கள்ளையும் பருகினர். (அடி:93). கள்ளுக்கடைகளில் மீன் இறைச்சியும் விலங்கு இறைச்சியும் பொரிக்கப்பட்டு விற்கப்பட்டன. (அடி:176-178).

2-பாலை நிலத்தார் உணவு – 


ஓய்மானாட்டுப் பாலைநில மக்களான வேட்டுவர், இனிய புளிங்கறி எனப்பட்ட சோற்றையும் ஆமாவின் சூட்டிறைச்சியையும் உண்டனர். (சி.ஆ.படை அடி:175-177). தொண்டைநாட்டுப் பாலைநில மக்கள் புல்லரிசியைச் சேர்த்து நில உரலில் குற்றிச் சமைத்த உணவை உப்புக் கண்டத்துடன் சேர்த்து உண்டார்கள். விருந்தினர்க்கு தேக்கு இலையில் உணவு படைத்தார்கள். (பெ.ஆ.படை அடி:95-100). மேட்டு நிலத்தில் விளைந்த ஈச்சங்கொட்டை போன்ற நெல்லரிசிச் சோற்றையும் உடும்பின் பொரியலையும் உண்டார்கள். (பெ.ஆ.படை அடி:130-133).


3-மருத நிலத்தார் உணவு--

சோழ நாடு சோற்றுவளம் மிகுந்தது. நல்ல காய்கறிகள் மிக்கது. ஆதலின், சோணாட்டார் நல்ல அரிசிச் சோற்றையும் காய்கறிகளையும் நிரம்ப உண்டிருத்தல் வேண்டும். ஆயினும், சிலவே இந்நூலுள் குறிக்கப்பட்டுள்ளன. மருத நில மக்கள் கரும்பும் அவலும் குறிஞ்சி நிலத்தார்க்குக் கொடுத்து மான் தசையையும் கள்ளையும் பெற்றுக் கொண்டனர் என்பது பொருநராற்றுப்படையில் கூறப்பட்டுள்ளது. அடி:216-217.
ஓய்மானாட்டு மருத நிலத்தார் வெண்சோற்றையும் நண்டும் பீர்க்கங்காயும் கலந்த கலவையை(கூட்டை)யும் உண்டனர். (சி.ஆ.படை அடி:193-195). தொண்டை நாட்டு மருத நிலத்துச் சிறுபிள்ளைகள் (காலையில்?) பழைய சோற்றை உண்டனர்; அவலை இடித்து உண்டனர். (பெ.ஆ.படை அடி:223-226). தொண்டை நாட்டு மருத நிலத்தார் நெற்சோற்றை பெட்டைக்கோழிப் பொரியலோடு உண்டனர். (பெ.ஆ.படை அடி:254-56). தொண்டைநாட்டுத் தோப்புக் குடில்கள் பலாப்பழம், இளநீர், வாழைப்பழம், நுங்கு, வள்ளிக்கிழங்கு, சோறு முதலியவற்றை உண்டனர். (அடி:356-66).

4-குறிஞ்சி நிலத்தவர் உணவு – 

சோழநாட்டுக் குறிஞ்சி நிலமக்கள் தேனையும் கிழங்கையும் உண்டார்கள். பிற நிலத்தார்க்கும் விற்று மீன், நெய்யையும் நறவையும்(தேன்) வாங்கிச் சென்றார்கள் (பொ.ஆ.படை அடி:214-15). சிறப்பு நாள்களில் நெய் மிக்க உணவு உட்கொள்ளப்பட்டது. (குறிஞ்சிப்பாட்டு அடி: 304).
நன்னனுக்குரிய சவ்வாது மலையில் அடிவாரத்தில் இருந்த சிற்றூர்களில் வாழ்ந்த மக்கள் திணைச்சோறும் நெய்யில் வெந்த இறைச்சியையும் உண்டார்கள். (மலைபடுகடாம் அடி:168-169).
நன்னனுடைய மலைகளைச் சேர்ந்த குறிஞ்சி நிலத்தார் பெண் நாய் கடித்த உடும்பின் இறைச்சியையும் கடமான் இறைச்சியையும் பன்றி இறைச்சியையும் உண்டனர். நெல்லால் சமைத்த கள்ளையும் தேனால் செய்து மூங்கிற்குழையுள் முற்றிய கள்ளையும் பருகினர். பலாக்கொட்டை, மா, புளிநீர், மோர் ஆகியவற்றைக் கொண்டு தயாரித்த குழம்பையும் மூங்கிலரிசிச் சோற்றையும் உண்டனர். (எ-கா: மலைபடுகடாம் அடி: 171-183).
மலைநாட்டைக் காவல் புரிந்த வீரர் இறைச்சியையும் கிழங்கையும் உண்டனர். அடி:425-26. மலைமீது நடந்து சென்ற கூத்தர் திணைப்புனத்துக் காவலனால் கொல்லப்பட்ட காட்டுப்பன்றியின் மயிரைப்போக்கி மூங்கில் பற்றியெரியும் நெருப்பில் வதக்கி அப்பன்றியின் இறைச்சியைத் தின்றனர். தின்று எஞ்சிய பகுதியை வழியுணவுக்காக எடுத்துச் சென்றனர். அடி:243-249.


5-முல்லை நிலத்தார் உணவு-

தொண்டைநாட்டு முல்லை நிலத்தார் பாலையும் திணையரிசிச் சோற்றையும் உண்டனர். (பெ.ஆ.படை அடி:167-168). முல்லை நிலத்துச் சிற்றூர்களில் இருந்தவர் வரகரிசிச் சோறும் அவரைப்பருப்பும் கலந்து செய்த “கும்மாயம்” எனப்பெயர் பெற்ற உணவை உண்டனர். (பெ.ஆ.படை அடி:192-195). நன்னனது மலைநாட்டு முல்லை நிலத்தார் சிவந்த அவரை விதைகளையும் மூங்கிலரிசியையும் மேட்டு நிலத்தில் விளைந்த நெல்லின் அரிசியையும் புளி கரைக்கப்பட்ட உலையிற்பெய்து குழைந்த புளியங்கோலாக்கி உட்கொண்டனர். அடி:434-436. பொன்னை நறுக்கினாற்போன்ற நுண்ணிய ஒரே அளவுடைய அரிசியை வெள்ளாட்டு இறைச்சியுடன் கூட்டி ஆக்கிய சோற்றையும் திணை மாவையும் உண்டனர். அடி: 440-445.

புறச்சடங்குகளால் செய்யப்படும் பூஜை


அறிந்தால் வாழ்வும் நன்றே 
!
******************************************* 
சிவவாக்கியம்-151

உண்டகல்லை எச்சில் என்று 
உள்ளெரிந்து  போடுறீர்   
கண்ட எச்சில் கையலோ பரமனுக்கும் ஏறுமோ 
கண்ட எச்சில் கேளடா கலந்த பாணி அப்பிலே
கொண்ட சுத்தம் ஏதடா குறிப்பிலாத மூடரே!


புறச்சடங்குகளால் செய்யப்படும் பூஜைகளில் நிவேத்தியமாக படைக்கப்படும் பிரசாதங்களை ஒரு குழந்தை அறியாது எடுத்து தின்றுவிட்டால் அது எச்சில் பட்டுவிட்டது என்று சொல்லி யாருக்கும் பயனில்லாது கீழே எறிந்து விட்டு வேறு பிரசாதம் செய்து படைக்கின்றார்கள். கண்ட கண்ட இடங்களில் எல்லாம் கைப்பட்டு எச்சிலான இவர்கள் கையால் செய்த பிரசாதங்களை மட்டும் இறைவன் ஏற்று உண்பானோ? எச்சிலாலே தோன்றிய உடம்பில் தானே கைகள் கலந்து இருக்கின்றது? அதனை சுத்தமான நீரில் கழுவி கைகளைத் துடைத்தால் சுத்தம் வந்துவிடுமா? குறிக்கோள் ஏதும் இல்லாத மூடரே! சுத்தம் என்பது என்ன? இவ்வுடலில் பரிசுத்தனாய் ஈசன் இருக்கும் இடம் எது என்பதை அறிந்து மனமாகிய அகத்தை சுத்தம் செய்து இறைவனை தியானியுங்கள்.***************************************** 
சிவவாக்கியம்-152

ஓதி வைத்த நூல்களும் உணர்ந்து கற்ற கல்வியும்
மாது மக்கள் சுற்றமும் மறக்க வந்த நித்திரை
ஏதுபுக்கொளித்ததோ எங்குமாகி நின்றதோ
சோதிபுக் கொளித்த மாயம் சொல்லடா சுவாமியே!!!  
 

படித்தறிந்து பாதுகாக்கும் நூல்களும், உணர்ந்து கற்ற கல்வியும், மனைவி, சுற்றத்தினர் என யாவையும் மறக்கும் படியான மரணம் என்று ஒன்று வந்ததே! அது ஏன் வந்தது என்பதை சிந்தியுங்கள். உடலோடிருந்து உலாவிய உயிர் மரணம் வந்ததும் எங்காவது சென்று ஒளிந்து கொண்டதோ? அல்லது எங்குமான வானத்தில் நின்றதோ? சோதியான ஈசனை அடைந்ததா?  ஒளியாக நின்ற உயிர் ஒழிந்த மாயம் எங்கு என்பதை சுவாமி வேடம் போட்டு திரிபவர்களே சொல்லவேண்டும். எல்லாம் ஈசன் செயல் என்பதை உணர்ந்து, மரணமில்லாப் பெரு வாழ்வை அடைய முயற்சியுங்கள்.
*******************************************
 
சிவவாக்கியம்-153 
 ணெருமையின் கழுத்தில் இட்ட பொட்டணங்கள் போல்
மூணு நாலு சீலையில் முடிந்தவிழ்க்கும் மூடர்காள்
மூணு நாலு லோகமும் முடிவிலாத மூர்த்தியை
ஊணி ஊணி நீர் முடிந்த உண்மை என்ன உண்மையே!

கன்று ஈன்ற எருமை மாட்டின் கழுத்தில், கண் திருஷ்டி படக்கூடாது என்பதற்காக மூ
ன்று பொட்டங்களை வைத்து முடிச்சுப் போட்டு வைப்பார்கள். அதுபோல பிராமணர்கள் குளிக்கும்போது ஒரு துண்டில் மூன்று முடிச்சுப்போட்டு கழுத்தில் போட்டுக்கொண்டு தண்ணீரில் மூழ்குவார்கள். பின் அந்த முடிச்சுக்களை அவிழ்த்துத் தண்ணீரிலே போட்டுவிட்டு முன்ஜென்மம், இந்த ஜென்மம், மறுஜென்மம் ஆகிய முப்பிறவிகளின் கர்மவினையை தொலைத்துவிட்டேன் என்று சொல்லித் தலை முழுகுவார்கள். ஆணவம், கன்மம், மாயை என்ற மும்மலங்களை விட்டுவிட்டேன் என்றும் விளக்கம் சொல்லுவார்கள். இதனால் அவைகள் அகன்றுவிடுமா? ஏழு உலகங்களிலும் ஆதியந்தம் இல்லாத அநாதியான ஈசனை உங்கள் ஊண் உடம்பிலே உணர்ந்து அதிலே ஊன்றி அறிவு, உணர்வும், மனம் ஆகிய மூன்றையும் முடிந்து தியானியுங்கள். மும்மலங்களும், மூவினைகளும் தானே விலகும். இதுவே உண்மையாக இறைவனை அடையும் வழி.
*******************************************
 
சிவவாக்கியம்-154
 

சாவல் நாலு குஞ்சது அஞ்சு தாயதான வாறு போல் 
காயமான கூட்டிலே கலந்து சண்டை கொள்ளுதே
கூவமான கிழநரிக்கூட்டிலே புகுந்த பின்
சாவல் நாலு குஞ்சது அஞ்சும் தான் இறந்து போனவே!

நான்கு சாவல்களையும் ஐந்து குஞ்சுகளையும் அதன் தாய்க் கோழியையும் ஒரே கூட்டில் அடைத்து வைத்தால் அவை ஒன்றுக் கொன்று கூவி கொத்தி சண்டை போடுகிறது. அக்கூட்டில் ஒரு கிழநரி புகுந்துவிட்டால் அவை யாவும் இறந்து போய்விடும். அது போலவே மனம், புத்தி, சித்தம், அகங்காரம் ஆகிய நான்கும், 
பஞ்ச பூதங்களும், ஆன்மாவும் நம் உடம்பான கூட்டில் இருந்து ஐம்புல
ன்களாக சண்டையிட்டுக் கொண்டிருக்கிறது. இவ்வுயிரை, உடம்பில் புகுந்து எமன் கொண்டு போய்விட்டால் அந்தக் கரணம் நான்கும், பஞ்சபூதங்களும் மறைந்து போய்விடும் என்பதையும், எல்லா தத்துவங்களும், ஆன்மாவில் அடங்கிவிடும் என்பதையும் அறிந்து கொள்ளுங்கள். 
*******************************************
 
சிவவாக்கியம்-155
 

மூலமாம் குளத்திலே முளைத்தெழுந்த கோரையை
காலமே எழுந்திருந்து நாலு கட்டு அறுப்பிரேல்
பாலனாகி வாழலாம் பரப்பிரம்மம் ஆகலாம்
ஆழம் உண்ட க
 ண்ர் பாதம் அம்மை பாதம் உண்மையே.

அதிகாலை எழுந்து நமது மூலாதார சக்கரத்தில் இருக்கும் குண்டலினி சக்தியை பிராணாயாம பயிற்சி செய்து கோரையைப் போல முளைக்கும் கோழையாகிய எமனைக் கட்டறுத்து வெளியேற்ற வேண்டும். பின் வாசியோகம் செய்து பிரா
சக்தியை மேலேற்றி ரேசக பூரக கும்பகம் என்று மூச்சை கட்டுப்படுத்தி, மனதை இறைவனுடன் இருத்தி, நான்கு நாழிகை நேரம் முயற்சியுடன் தியானப் பயிற்சியைத் தொடர்ச்சியாக தினமும் செய்து வரவேண்டும். இதனை விடாமல் தொடர்ந்து செய்து வரும் யோகிகள் பாலனாகி வாழ்ந்து பரப்பிரம்மம் ஆவார்கள். ஆலம் உண்ட நீலகண்டர் பாதமும் அம்மை பாமும் நம்முள் அமர்ந்திருப்பதை உண்மையாய் உணர்ந்து தியானியுங்கள்.
*******************************************
சிவவாக்கியம்-156  
செம்பினில் களிம்பு வந்த சீதரங்கள் போலவே
அம்பினில் எழுதொணாத அணியரங்க சோதியை
வெம்பி வெம்பி வெம்பியே மெலிந்து மேல் கலந்திட
செம்பினில் களிம்பு விட்ட சேதி ஏது காணுமே!

செ
ம்பினில் களிம்பு வந்து சேர்ந்தது போல் நீ செய்த பாவங்கள் உயிரில் சேர்ந்து அது அழிவதற்கு காரணமாகின்றது. ஆகவே இச்சீவனை பாவங்கள் சேரா வண்ணம் சிவனோடு சேர்த்து தியானியுங்கள். அச்சிவன் நம் உடம்பில் எழுதா எழுத்தாகவும், அணி அரங்கமான அழகிய சிற்றம்பலத்தில் சோதியாக உள்ளான். அதனை அறிந்து அவனையே நினைந்து வெம்பி வெம்பி அழுது உன் உயிரும் ஊணும்  உருக உணர்ந்து தியானம் செய்து வாருங்கள். செம்பினில் களிம்பு போனால் தங்கமாவது போல் நீயும் பாவங்கள் நீங்கி இறைவனோடு சேர்ந்து இன்புறலாம்.*******************************************

சிவவாக்கியம்-157 
நாடி நாடி நம்முளே நயந்து காண வல்லிரேல்
ஓடி ஓடி மீளுவார்  உம்முளே அடங்கிடும்
தேடி வந்த காலனும் திகைத்திருந்து போய்விடும்
கோடி காலமும் உகந்து இருந்தவாறு எங்ஙனே!

இறைவனை அடைவதற்கான வழி, அவனையே நாடி அவன் புகழைப் பாடி அவனை நயந்து தேடி நமக்குள்ளேயே கண்டு கொண்டு, யோகமும் தியானமும் பழகவேண்டும். அதனால் நம்மில் இருந்து வெளியேறி ஓடும் மூச்சு நமக்குள்ளேயே ஒடுங்கி பிராணசக்தி கூடி உயிரிலேயே   அடங்கிடும். இப்படியே தினமும் செய்ய வல்லவர்களுக்கு ஆயுள் கூடி தேடி வரும். எமனே திகைத்து திரும்பிடுவான், அவர்கள் கல்பகோடி காலமும் ஈசனோடு உகந்து இருப்பார்கள். ஆகவே யோக ஞான சாதனங்களைக் கைக்கொண்டு பிறவாநிலை பெறுங்கள். 
*******************************************

சிவவாக்கியம்-158 
பிணங்குகின்றது ஏதடா பிரஞ்ஞை கெட்ட மூடரே
பினங்கிலாத பேரொளி பிராணனை அறிகிலீர்
பிணங்கும் ஓர் இருவினைப் பிணக்கு அறுக்க வல்லீரே
பி
ங்கிலாத பெரிய இன்பம் பெற்றிருக்கலாகுமே!!!

கோபம் கொள்வது ஏது என்பதை உணராத மூடரே!! சாந்தமான பேரொளியாக ஈசன் உன் பிராணனில் இருப்பதை அறியாமல் இருக்கிறீர்கள். இவ்வுலகில் பிறக்க வைக்கும் நல்வினை, தீவினை எனும் இரு வினைகளை யோக ஞானத்தால் பிணக்கு அறுத்து தியானம் செய்ய வல்லவர்கலானால் ஈசன் அருளால் பேரின்பம் பெற்று மரணமில்லா பெருவாழ்வில் இருக்கலாகுமே.
*******************************************
சிவவாக்கியம்-159 
மீன் இறைச்சி தின்றதில்லை அன்றும் இன்றும் வேதியர்
மீன் இருக்கும் நீரல்லோ மூழ்வதும் குடிப்பதும்
மான் யாரிச்சி தின்றதில்லை அன்றும் இன்றும் வேதியர்
மானுரித்த தோலலோ மார்பு நூல் அணிவதும்.

மீன் இறைச்சி வேதம் ஓதும் பிராமணர்கள் எப்போதும் உண்பதில்லை. அசைவத்தை உண்பதால் அசுத்தம் வந்துவிடும் என்றிடும் அவர்கள் மீன் இருக்கும் நீரில்தான் குளிக்கின்றார்கள், அதையேதான் குடிக்கின்றார்கள். தின்னாமல் குடிப்பதில் மட்டும் சுத்தமாகிவிடுமா? மான் இறைச்சியை உண்பதில்லை என்று சொல்லும் பிராமணர்கள் அந்த மானை உரித்த தோலில் பூணூல் அணிகின்றார்களே, இறைச்சி உண்ணாமல் இருப்பதால் மட்டும் இறைவனை அடையமுடியாது. சுத்தம் என்பது அவரவர் எண்ணத்தில்தான் இருக்கின்றது.
*******************************************
சிவவாக்கியம்-160 
ஆட்டிறைச்சி தின்றதில்லை அன்றும் இன்றும் வேதியர்
ஆட்டிறைச்சி அல்லவோ யாகம் நீங்கள் ஆற்றலே
மாட்டிறைச்சி தின்றதில்லை அன்றும் இன்றும் வேதியர்
மாட்டிறைச்சி அல்லவோ மரக்கறிக் கிடுவது.

ஆட்டின் இறைச்சியை அந்தணர்கள் உண்பதில்லை. ஆனால் ஆட்டை பள்ளியிட்டு அவ்விறைச்சியை யாகத்தில் போட்டு செய்வது ஏன்? அக்காலத்தில் யாகங்களில் ஆட்டிறைச்சியை இட்டு செய்தார்கள் வேதியர்கள், இக்காலத்தில் மாட்டின் பாலிலிருந்து உண்டான நெய்யினை இட்டு செய்கின்றார்கள். மாட்டிறைச்சிதின்பதில்லை வேதியர்கள், ஆனால் அவர்கள் உண்ணும் காய்கறிகளுக்குப் போடுவது மாட்டிறைச்சியே. உணவுப் பழக்கத்தினாலோ, ஆசார அனுட்டனங் கலாலோ இறைவனை அடைந்து விடமுடியாது.